و نيز شيخ عنايت اللّه لاهورى كتابى در ذكر آبا و اجداد شاهجهان پادشاه از زمان آدم تا انتهاى عهد شاهجهانى تأليف كرده كه به تاريخ دلگشا موسوم است .
[ ف ]
فارسنامهء ناصرى تأليف حاج ميرزا حسن فسايى شيرازى در 1311 ق .
مشتملست بر دو گفتار :
گفتار اول : در احوال پادشاهان و فرمانروايان و اعيان مملكت فارس از زمان صدر دولت اسلام تا سال ئيلانئيل هزار و سيصد و يازده .
گفتار دوم : در بيان صفحهء فارس از شهر شيراز و اعيان و بقاع و بساتين آن شهر و بلوكات و ايلات و كوهها و چشمهها و رودخانههاى مملكت فارس .
مؤلف در تأليف اين كتاب از فارسنامهء ابن بلخى و تاريخ وصاف و تاريخ آل مظفر و روضة الصفا و حبيب السير و شيرازنامه و هزار مزار ترجمهء شد الازار و كتب مسالك و ممالك و تذكرههاى هفت اقليم و آتشكده و مجمع الفصحا و رياض العارفين و مانند اينها استفاده كرده ولى هيچيك از مآخذ خود را مذكور نداشته است .
در باب شعراى ماضى نيز تنها بذكر نام و ثبت يك يا دو بيت اكتفا كرده ولى تراجم معاصران را نسبة مفصل نوشته است . در قسمت خاندانها آنچه كه بىاهميت بوده مفصل نوشته و آنچه كه مهم بوده ترك گفته است . منباب مثال مىگوييم كه يكى از خاندانهاى بزرگ و شيعهء فارس سلسلهء بنجيرى است كه همهء