شرح احوال و آثار مؤلف در آغاز مجلد ششم در سى و چهار صفحه بقلم فرزند ارجمندش آقاى على اصغر مدرس مسطور است .
ريحان نستعليق تأليف در 989 ه . ق .
رسالهايست كوچك و مختصر در ذكر خط و خطاطان از مؤلفى ناشناس كه از مردم فراه و نوادهء مولانا عبد الله فراهى است ، و اين رساله را در هند تأليف كرده . ريحان نستعليق نام تاريخى آنست ، و از آن سال تأليف ( - 989 ) استخراج مىشود .
مؤلف بناى اين رساله را بر دوازده خط گذاشته و خطوط را بمنزلهء فصول نگاشته است .
محمد عبد الله چغتايى رسالهء مزبور را در پونهء لاهور بسال 1941 ميلادى خشتى ، نستعليق سنگى در 28 صفحه با مقدمه به زبان اردو و انگليسى بطبع رسانيده است ، ولى مطلقا تصحيح نشده و اغلاط عجيبى در آن راه يافته است .
نمونهء تراجم :
« و از جملهء فضلاى خوشنويس مولانا معين الدّين اسفزارى است . عمدهء منشيان زمان خود بود ، و از خط تعليق بهرهء تمام داشت ، وى مصنف تاريخ بلدهء هرات و ترسلى مشتمل بر منشآت مناشير و مكتوباتست ، از واردات طبع اوست :
نه سرمهست اين كه مىبينم به چشم آن پرىپيكر * كه از غوغاى چشمش مىكند خاك سيه بر سر »
( ص 20 )
ديگر :