فصلى از سنن و آداب مذهبى و اخلاقى و وصف قسمتى از عمارات و ابنيه و زوايا و جوامع و معابد تبريز و ذكر مجملى از تاريخ خلفا و سلاطين و امرا و ترجمهء جمعى كثير از بزرگان و مشايخ و زهاد و علما و قرّا و شعرا و وزرا و صدور و ملوك و خوشنويسان و ارباب هنر و تعيين قبور و مدفن آنها با استطراد بسيارى از نوادر حكايات و طرف قصص كه مرجع و مآب پارهء از آنها دراية و رواية به خود مؤلف است » .
تصحيح اين كتاب مبتنى بر دو نسخهء خطى كتابخانهء آستان قدس رضوى و كتابخانهء اسعد افندى بوده ، و جزء اول آن شامل 40 + 692 صفحه با فهارس از طرف بنگاه ترجمه و نشر كتاب بسال 1344 شمسى نشر يافته است .
حافظ حسين تبريزى ساليان دراز اين كتاب را در دست تأليف داشته ، چنان كه از بعضى سنوات مثل سال 950 و غيره بعنوان سال جارى ياد كرده است . وى خطوط ستّه را خوش مىنوشته و از شاگردان علاء الدّين على بيك تبريزى است . شاعر نيز بوده و خادم تخلص مىكرده و وفاتش بسال 997 در دمشق واقع شده است .
شرح احوال و آثار و نمونهء خطوط وى در مقدمهء كتاب ( ص 9 - 27 ) بقلم آقاى سلطان - القرائى بتفصيل مسطورست .
روضة الصفا تأليف مير خواند محمد بن خاوندشاه در 899 ق .
تاريخيست مشهور در شش مجلّد از آغاز خلقت تا حوادث سال 873 هجرى و مؤلف با اينكه وعدهء نگارش جلد هفتم را هم داده بوده چنان كه در خاتمهء مجلد ششم مسطورست :