« و آنچه بر سبيل تفصيل به نظر رسيد در مجلد سابع بعد از ارادهء قادر صانع رقمزدهء كلك بيان خواهد گشت » « 1 » عمرش باتمام آن وفا نكرده و پس از مدتى بيمارى در دوم ذىالقعدهء 903 وفات يافته است « 2 » .
جلد هفتم تاريخ روضة الصفا كه دنبالهء شش جلد ديگر بنام مير خواند محمد بن خاوندشاه در بمبئى بسال 1263 قمرى و در تهران بسال 1339 شمسى طبع شده و مشتمل است بر تاريخ ايام سلطان حسين بايقرا از هنگام ولادت تا وفات و سرگذشت اعقاب وى تا ماه ذىالقعدهء سال 929 كه حدود بيست و شش سال بعد از وفات مير خواند مؤلف روضة الصفا مىشود ، فقط قسمت ديباچهء كوتاهش كه حدود بيست سطر چاپى است ظاهرا از خود مير خواند و باقى عينا حرف به حرف ريخته قلم خواند مير در جزو سوم از مجلد سوم كتاب حبيب السير است كه آن را بىكموزياد از روى اين كتاب نقل و جلد هفتم روضة الصفا قرار دادهاند .
درين مجلد همانطور كه در حبيب السير آمده است ، پس از ذكر اولاد سلطان حسين بايقرا شرح حال وزرا و صدور و سادات و نقبا و مشايخ و علما و فضلا و شعرا و ارباب قلم زمان مسطورست .
تحقيق دقيق اين مطلب با تفصيل بيشتر از استاد جلال الدّين همايى است در مقدمهء حبيب السير چاپ تهران در 1333 شمسى ( ج 1 ص 34 )
و اما ذيلى كه امير الشعراء رضا قلى خان هدايت برين كتاب بنام روضة الصفاى ناصرى نوشته و آن را بده مجلد رسانيده است ، جلد هفتمش همان جزو سوم از مجلد سوم حبيب السير است بتصريح خودش با حذف سه فقرهء ذيل :
هامش
( 1 ) - خاتمهء جلد ششم روضة الصفا ، چاپ بمبئى ، ص 408 .
( 2 ) - جلد هفتم روضة الصفا ، چاپ 1339 شمسى تهران ، ص 271 - 272 .