واضح و لايح باشد كه خاتمه درين اوراق الحاقيست بسبب آنكه بعد از تحرير كتاب مكتوب گرديد ، اللّه اكبر » .
آغاز :
« اى نام تو افتتاح هر ديوانى * وز نام تو آرايش هر عنوانى
در كنه كمال تو كى انديشه رسد * در راه تو عقل كل بود حيرانى
بعد از تذكرهء حمد الهى تعالى و تعظّم و پس از تبصرهء نعت رسالتپناهى صلّى اللّه عليه و على آله و اصحابه و سلّم ، مىگويد بندهء كمتر از هر كم مطربىّ الاصمّ الخ » .
مؤلف در 966 ه . ق . در سمرقند ولادت يافته و در رجب 1034 كه شصت و هشت سال از عمرش مىگذشته در هندوستان تأليف اين تذكره را آغاز كرده و در جمادىالآخرهء 1036 بنگارش خاتمهء آن پرداخته و پيش از 1037 كه به سفر بلخ رفته « 1 » ، كار خود را باتمام رسانيده است .
نسخه
: اينديا افيس ، ج 2 ص 10 - 11 ش 3023 مورخ 23 شهر النبىّ ( - شعبان ) سال 1075 هجرى .
نيز ر ك : « استورى ، 1 : 814 »
نسخهء ديگر در كتابخانهء آكادمى علوم ازبكستان بشمارهء 2353 محفوظست و فاضل معاصر آقاى عبد الغنى ميرزايف در مقالهء خود تحت عنوان روابط ادبى ايران و ماوراءالنهر در سدههاى 16 و 17 ميلادى » قسمت ذيل را از ورق 225 - 236 آن نقل كردهاند :
« . . . يكى از مداركى كه راجع به اين مطلب در اختيار داريم اخباريست كه از مطربى تذكرهنويس اوايل قرن هفدهم ماوراءالنهر باقى مانده ، او در تذكرة الشعراى
هامش
( 1 ) - نسخه اته ، ص 190 / الف ، سطر 8 و 9 .