در نهانخانهء طبعم بتماشا بنگر * تا ز هر زاويهيى عرضه دهم بندارى
و اگر « بندار » نمىبود با كلمات « نهانخانه » و « زاويه » قرينهسازى نمىكرد .
30 - در متن ( ص 59 ) تاريخ وفات امير خسرو ( 699 ه ) نوشته شده و مترجم تذكر اصلاحى نداده است .
وفات امير خسرو در 725 ه . واقع شده و عبارت : « طوطى شكر مقال » و « عديم - المثل » مادهء تاريخ فوت اوست .
31 - عبد الملك عيصامى ( ص 62 س 9 ) و شهانشاهنامهء قاسمى ( ص 63 س 9 ) و جنگنامهء كشم و جاروننامه ( ص 63 س 18 ) غلط ترجمه شده و صحيح آن چنين است :
عبد الملك عصامى ، شهنشاهنامه ، جنگنامهء قشم ، جروننامه .
32 - در متن مسطورست ( ص 63 ) : قاسمى متوفى بعد از 979 و مترجم متعرض آن نشده است .
قاسمى گنابادى در 982 وفات يافته است ، ر ك : احسن التواريخ ، شاهد صادق ، ميخانه .
33 - در متن ( ص 64 ) مذكورست : « متعاقب آن مثنوى « نسبتنامهء شهريارى » مىآيد كه مركب از 18000 بيتست . . . و مؤلف آن حسينعلى شاه فرسى است » .
نام صحيح اين مثنوى چنان كه در متن آن آمده است :
« نسبنامهء قطبشاهى » بود * شكوهش ز مه تا بماهى بود
و پانزده هزار بيت بيشتر نيست ، مؤلف آن هم خواجه عنايت اللّه شيدانى فارسى متخلص به فرسى است ، بضبط تذكرهء عرفات ، برگ 513 نسخهء بانكىپور ، و خود گويد :
مرا خواند فرسى از آن روزگار * كه تخم من از فارس آمد ببار
در آن مرز كان جاى نيكان بود * گلم از گلستان شيدان بود
نسخه :
كتابخانهء مجلس ، ش 2330 مورخ 1019 ه .
34 - در باب حماسههاى تاريخى كه بعضى از آنها در متن ( ص 55 - 67 )