قانع يكبار هشت هزار بيت از اشعار ابتدائى خود را به دريا انداخت ، و ازآنپس تا حدود سى هزار بيت ديگر سرود ، و در سال 1203 درگذشت .
نمونهء شعرش اينست
از مثنوى قضا و قدر در صفت كشمير :
گر آيد فى المثل مه در زمينش * كند گلچين غلط با ياسمينش
در صفت هند و نغمهنوازان هند :
به پاكوبىّ رقاصان مهوش * فتد نظّاره را نعل اندر آتش
صلاى بادهنوشى اندرو عام * بود خورشيد آنجا صورت جام
* * *
مقالات الشعراء تأليف قيام الدّين حيرت اكبرآبادى در 1174 ه . ق .
تذكرهء كوچك و مختصريست در ذكر يكصد و پنجاه شاعر متأخر و معاصر كه از آغاز عهد اورنگزيب عالمگير ( 1068 - 1119 ه . ) تا زمان عالمگير ثانى ( 1168 - 1173 ه . ) ظهور و بروز داشتهاند .
ترتيب تراجم الفباييست كه با آرزو ( سراج الدّين عليخان ) آغاز شده و به يكتاى كشميرى ( محمد اشرف ) پايان مىپذيرد ، و تراجم آن مقتبس از تذاكر ديگرست .
نام كتاب مادهء تاريخ تأليف آن و برابرست با 1174 ، ولى در كتاب تذكرهنويسى فارسى در هند و پاكستان ( ص 246 ) سال تأليف آن باشتباه 1173 ذكر شده است .