احدى اين جواهر زواهر نفيسهء شريفه را از بحور نسخ برآورده مجموع را درين درج درر درج نموده بتقرير و تحرير رسانيدم ، و از وجود آن جز ابقاى اسامى اعزّه و اثر وجود خويش اصلا از دين و دنيا مطلبى نداشتم ، لهذا تا غايت بنام هيچكس آن را مخصوص نساختهام » « برگ 11 » .
( نقوى در صفحهء 33 مىنويسد كه : عرفات العاشقين را تقى كاشى « بجاى تقى اوحدى » بنام جهانگير پادشاه آراسته است ) ؟ !
و در جاى ديگر مىگويد : « درين مجمع غريب و محضر عجيب كه به عرفات عاشقين و عرصات عارفين مسماست . . . » « برگ 12 » .
روش نگارش
اگرچه مؤلف عرفات در به كار بردن مترادفات و الفاظ متشابه با نام و تخلص و حرفت شاعر زيادهروى كرده است ، ولى گاهى كه نام شاعرى دستخوش تحريف و غلطكارى كاتب شده باشد ، همان الفاظ در درست خواندن نام صاحب ترجمه مفيد واقع مىشود ، مثلا « نخاس » را اگر كاتب نقطه نگذاشته باشد بقرينهء الفاظى كه در دنبال نام وى آمده است مىتوان درست خواند : « . . . صاحب كمال بىقياس ، خواجه ابو المعالى نخّاس . . . برق فطرت او گوهر معانى را الماس ، دلال فطنت او بردهء معالى را نخّاس . . . » و كلمات : دلال ، برده ، معالى ، نخاس ، كه بمناسبت نام خواجه ابو المعالى نخاس برشتهء تحرير درآمده براى خواننده راهنماى خوبيست ، و همين ابو المعالى نخاس را كه بعضى از اساتيد عصر ما با ابو المعالى دهخداى رازى اشتباه كردهاند « 1 » . غالب تذكرهنگاران و فهرستنويسان ابو المعالى « نحّاس » به حاى حطّى ضبط كردهاند .
هامش
( 1 ) - لازم بذكرست كه ابو المعالى نخاس اصفهانى اهل تسنن و مداح سلاطين و صدور بوده از قبيل آلبارسلان ، ملكشاه ، بركيارق ، نظام الملك ؛ ولى ابو المعالى دهخداى رازى شيعه و مداح اهل بيت نبوت بوده ، و اگرچه زمان هر دو يكيست زبانشان يكى نيست .