كلمات الشعراء ، تذكرهء نصرآبادى ، تذكرة المعاصرين حزين ، تذكرهء منير لاهورى .
و با اين همه بايد گفت كه در مورد شعراى سلف تا ربع اول قرن يازدهم هجرى از تذكرهء خلاصة الاشعار و عرفات بيش از ساير منابع استفاده كرده است .
مؤلف در ذيل نام بسيارى از شعرا نوشته است كه احوالش معلوم نيست ، و در تراجم نسبة مفصل نيز بىدقتىهايى ازو سر زده است . با اين همه صحف ابراهيم از تذكرههاى خوب محسوبست و مزايايى دارد كه نمىتوان ناديده گرفت ، بخصوص قسمت معاصران را .
نسخه :
برلين ، ش 663 ( اين نسخه فقط تراجم شعرا را دارد و منتخبات اشعار را فاقدست ، عكس آن نيز در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران بشمارهء 2976 و نسخهء ديگرى در كتابخانهء شخصى استاد دكتر ذبيح اللّه صفا رئيس دانشكدهء ادبيات موجودست ، و يادداشت بنده از روى همين نسخه تنظيم گرديده است ) . بانكىپور ، ج 8 ش 708 ( مجلد اول است و تا عرفى بيشتر ندارد ) . تهران ، كتابخانهء شخصى آقاى خنجى بازرگان ( اين نسخه در دو مجلد و ناقصالآخرست ، و مقدار زيادى از اوراق آن را موريانه مشبك ساخته و با كاغذ مومين پوشيده شده است ) .
در بعضى از صفحات اين نسخه نام شاعر و منتخبات اشعارش درج شده و جاى ترجمه سفيدست . اين نسخهء بتوسط آقاى اسدى كتابفروش از هندوستان به ايران آمده و نگارنده آن را ديده است ، قطعى بزرگ دارد و خطى درشت .
نمونهيى از تراجم صحف ابراهيم :
« امير حسين قدسى تخلص - خلف سيد محمد نجفى است كه از جملهء سادات نجف اشرف بوده ، امّا مير حسين مذكور از منقول و معقول بهرهء وافى داشت ، و در فهم دقايق شعر مسلّم امثال و اقران خود بوده ، گويند در بغداد بر سوداگر پسرى بغدادى - الاصل عاشق شد ، چون مطلوب وى بر خلاف عادت اهل سعادت زندگانى مىكرد ، لا جرم مير مذكور ملول شده از بغداد به مشهد مقدس رفت و در آن مكان شريف محبوب را بدعاى خير ياد مىنمود . بسى برنيامد كه آن سوداگر پسر به ترك اوضاع ناشايسته