بسيار نفيسى داشته است ، و اين صفت ضنّت بكتب باندازهيى در او راسخ و مستحكم بود كه حتى در تأليف نفيس خود ( دانشمندان آذربايجان » اغلب اوقات بلكه تقريبا در جميع موارد به كلى از ذكر نشانيهاى كتابى يا كتبى كه از آنها نقل مىكند ، به كلى خوددارى كرده و فقط اسم مجرد كتاب را برده ، ولى مطلقا و اصلا از خصوصيات و مميزات مآخذ و مدارك خود و نام مؤلفين آنها و اينكه در چه موضوعى است و در چه عصرى تأليف شده و در كدام كتابخانه فعلا اين كتاب موجودست ، بوجه من الوجوه اسمى نبرده است .
بارى كتابهايش را ورثه بعد از وفات او بحراج و طرق ديگر متفرق كردند .
در اثناء جنگ جهانگير سابق 1914 - 1918 آن مرحوم با جمعى ايرانيان مهاجر ديگر به برلين آمده بودند ، و راقم اين سطور نيز در آن اوقات در آنجا بود ، و مدت سه چهار سال با هم معاشر بوديم .
تولدش در ششم خرداد هزار و دويست و پنجاه و شش شمسى در تبريز اتفاق افتاد ، و در بيست و ششم يا بيست و هفتم ديماه سنهء هزار و سيصد و پنجاه و هشت در طهران فوت كرد » .
« يادگار ، ج 3 ش 4 ص 10 - 11 ، وفيات معاصرين بقلم علامهء فقيد محمد قزوينى » .
دانشمندان پارس تأليف منصور پورسلطانى مدير روزنامهء نور و ظلمت
كتاب كوچكيست شامل يك مقدمهء تاريخى و تراجم مختصر هشتاد نفر از علما و عرفا و شعراى منطقهء فارس كه از ميرزاى سكوت آغاز و به استاد جلال الدّين همايى اصفهانى ختم مىشود .