اصل دوازدهم از خاتمهء كتاب خلاصة الاشعار در ذكر سخنسرايان بلاد خراسان
حفظها اللّه عن الحدثان : ميرزا قلى ميلى مشهدى 983 ، مولانا ولى دشت بياضى ، خواجه حسين ثنائى مشهدى ، خواجه محمد ميرك صالحى مشهدى ، قاضى احمد فگارى جوينى م 989 ، مير محمد هاشم مردمى مشهدى م 996 ، مولانا نسبتى مشهدى م 995 ، مولانا صبوحى هروى م 975 ، مولانا عبدى جنابدى ، ميرزا قاسم جنابدى ، مولانا محمد امين ذوقى تونى م 979 ، سيد محمد جامهباف مشهدى ، شيخ رباعى مشهدى م 977 ، حافظ حسن همتى مشهدى ، مولانا شرف رشكى سبزوارى م 985 ، مولانا مخلصى سبزوارى م 996 ، مولانا جمال الدّين محمد واقعى مشهدى ، سيد محمد طاهر حزينى مشهدى ، مولانا كمالى سبزوارى ، مولانا نور الدّين ظهورى ترشيزى ، مولانا نظيرى جوينى ( نيشابورى ) ، مولانا اقدسى مشهدى م 1002 ، مولانا شهودى سبزوارى ، مولانا صابر مشهدى ، سيد محمد اكبر بديهى مشهدى ، يولقلى بيگ انيسى ، مولانا ابو الوجد فارغى مشهدى ، حافظ كمال الدّين حسين تربتى ، مولانا حريمى نيشابورى .
و در تاريخ اتمام مجلد ششم گفته است كه :
تاريخنگار از آن سبب گفت * شد « ست مجلدات لازم » -
1016 ه .
اخيرا نسخهيى از مسودات خلاصة الاشعار كه شامل دويست و چهل و چهار ترجمهء ناقص و كامل و درهم است نصيب دوست دانشمندم آقاى دكتر مهدى بيانى شده كه تماما به خط مؤلف است ، ازين عده ترجمهء 38 شاعر مكررست و تراجم بيست نفر شعراى ذيل در هيچيك از اجزاى خاتمهء خلاصة الاشعار و نسخههاى موجود مسطور نيست و منحصر بنسخهء ايشانست ، فهرست اسامى بيست نفر شاعر مزبور بقرار ذيلست :
همايى هروى ( ص 36 ) ، شيخى هروى متوفى 968 ( ص 36 ) ، مولانا ضيائى