فقط چيزى كه بران مزيد توانم كرد اينست كه نسخهيى از كتاب نوادر الحكايات و غرائب الروايات او در كتابخانهء دانشكدهء حقوق بشمارهء 55 - محفوظ است .
و نيز كتاب ديگرى از تأليفات او بنام طراز الاخبار شناخته شده است كه پس از ميخانه بسال 1037 آن را تأليف و به مبارز الدّين صفى خان سيفخانى تقديم كرده است . نسخهيى ازين كتاب كه تحرير آن از قرن يازدهم هجرى و نزديك به زمان مؤلف است در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران بشمارهء 3294 موجودست .
وى درين كتاب سخنان منظوم و منثور سرايندگان و نويسندگان را در موضوعهاى گوناگون گردآورده و مشتملست بر چهار جزو ، هر جزو داراى دوازده طراز و يك خاتمه ، براى اطلاع بيشتر از محتويات طراز الاخبار رك : فهرست كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ( مجلد يازدهم ، ص 2267 - 2276 ) .
تذكرهء ميخانه تأليف حاج ميرزا سيد حسين مدرسى يزدى ( وامقزاده ) در اواخر قرن سيزدهم
آيتى يزدى نوشته است : « وامق چنان كه اشاره شد وامق ديگرى در خاندان مدرس بوده كه نخست وامقزادهاش مىگفتند ، و اكنون به وامق مشهور شده و او نامش حاج ميرزا حسين بوده ، تذكرهيى نوشته بنام ميخانه كه نسخهاش كميابست ، طبعى متين داشته ، او راست :
كمال عشق را پروانه دارد * كه هيچ از سوختن پروا ندارد
رباعى
از اهل زمانه كس نديدم آگاه * شيخى بقبا شيخى و صوفى بكلاه
از بابى پوچ و قشرى بىپروا * لا حول و لا قوة إلّا باللّه
« تاريخ يزد ، ص 342 »