33 - جمال الدّين عبد الرزاق / 34 - كمال الدّين اسماعيل / 35 - خواجه حسين ثنائى 36 - ظهورى / 37 - عرفى شيرازى / 38 - امير خسرو دهلوى 39 - خواجه حسن دهلوى / 40 - فيضى دكنى / 41 - شيخ سعدى شيرازى 42 - اهلى شيرازى / 43 - فغانى شيرازى / 44 - غيرتى شيرازى 45 - لسانى شيرازى / 46 - ميرزا نظام الملك شيرازى ( دستغيب ) 47 - غياثاى شيرازى / 48 - ميرزا صادق دستغيب شيرازى 49 - شيخ علينقى كمرهاى / 50 - قاضى نورى اصفهانى / 51 - ضميرى اصفهانى 52 - ميرصبرى روزبهان اصفهانى / 53 - حكيم شفائى اصفهانى 54 - حزنى اصفهانى / 55 - حكيم ركنا / 56 - محمد قلى سليم 57 - ابو طالب كليم / 58 - وحشى كرمانى / 59 - آصفخان ( ميرزا جعفر ) 60 - ميرزا قاسم گنابادى / 61 - مير سنجر كاشى / 62 - نوعى خبوشانى 63 - شاپور طهرانى .
بيشتر تراجم اين كتاب انتحاليست از تذكره دولتشاه سمرقندى و اينك نمونهيى از آن ذكر مىشود :
نمونهء تراجم :
« مجير الدّين بيلقانى - بغايت خوشگوى و ظريف طبع و فاضل بوده و از اقران ظهير فاريابى است ، و در پيش اتابك ايلدگز راه تقرب و نيابت داشته ، و همواره بتجمل و استعداد معاش كردى ، و شعرا و اقران وى چنان كه رسمست بر او حسد بردند ، و او را بنا بر تقريبى به جهت تحصيل وجوه از ديوان اتابكى به اصفهان فرستادند ، افاضل آنجا چنان كه شرطست پرواى او نكردند ، در هجو مردم اصفهان اين رباعى گفته :
گفتم ز صفاهان مدد جان خيزد * لعليست مروت كه از آن كان خيزد
كى دانستم كاهل صفاهان كورند * با اين همه سرمه كز صفاهان خيزد
اكابر اصفهان ازو در خشم بودند ، شرف الدّين شفروه را برين داشتند كه او را اهاجى ركيكه گفت كه ايراد آنها مناسب نيست ، بعضى از قصايد او درين جريده ثبت