اشتغال ورزيده ، بعدا به طهران و خراسان سفر كرده ، پس از دو سال توقف در خراسان به طهران بازگشته ، و هشت ماه در آنجا اقامت گزيده ، آنگاه به گلپايگان و از آن سامان به اصفهان رفته ، و در آن شهر رحل اقامت افگنده تأهل اختيار كرده و كتبى چند تأليف و تصنيف نموده كه از آن جمله است : مظاهر الانوار در اصول عقائد ، گلزار اسرار در مختصرى از معارف ، حيوة الانسان فى تسبيح الاعيان ، سعادات النجفية فى شرح العديلة ، بساط العشق و المحبة ، ديوان النبوية فى اسرار السلوكيه ، رشحات الاسرار در شرح بعضى احاديث مشكله ، مصابيح العقول ، طرائف الحكم ، قبسات الاسرار ، منظومهء لوامع الانوار ، تحفة السفر ، وفات او در پنجم ج 1 سال 1366 ه ق در اصفهان واقع شده است .
تكملهء اين ترجمه و نمونهء آثار منظوم او در ذيل « نامهء سخنوران » خواهد آمد .
تذكرهء شهاب ( منظوم ) از ميرزا عبد اللّه شهاب ترشيزى در اوايل قرن سيزدهم
وى در مقدمهء ديوان خود از چند مثنوى نام برده كه از آن جمله است : تذكرة - الشعراء ولى در نسخههاى موجود ديوان او : آستان قدس 453 ، مجلس 1005 مركزى 2993 ملك 5318 و كتابخانهء شخصى آقاى فرخ و خود بنده بعضى از منظومهها از جمله همين تذكرة الشعراء نوشته نشده است و چون وى در ملازمت تيمور شاه درّانى بسر مىبرده ، احتمال مىرود كه كليات اشعارش در افغانستان موجود باشد .
شهاب ترشيزى متولد 1167 در هجو گفتن دستى بسزا و قدرتى عجيب داشته و راوى گروسى تاريخ فوتش را 1215 و كليات اشعارش را مشتمل بر بيست هزار بيت نوشته است ، ولى نسخههاى موجود در ايران كه از طريق خراسان بدست آمده بين سهتا دههزار بيت است .