33 - غضائرى رازى / 34 - فخر الدّين رازى / 35 - فرخى سيستانى 36 - فردوسى طوسى / 37 - قطران تبريزى / 38 - كسايى مروزى 39 - كمال اسماعيل اصفهانى / 40 - كمال خجندى 41 - لامعى جرجانى / 42 - لطف اللّه نيشابورى / 43 - مختارى غزنوى 44 - مسعود جرجانى / 45 - معزى سمرقندى / 46 - مكتبى شيرازى 47 - منجيك ترمذى / 48 - منوچهرى دامغانى / 49 - ناصر خسرو علوى 50 - نظامى گنجوى .
مؤلف در سراسر كتاب نامى از خود نبرده و بتذكرهء خويش نيز نامى نداده و در آخر كتاب بعد از اشعار نظامى ( ص 595 ) مىنويسد :
« چون اغلب درين تذكره اسم خلفاى بنى عباس برده شده لهذا لازمست كه مختصرى از اسامى خلفا و مدت تمام خلافت بنى عباس و ضعف و قوت آنها در آخر اين كتاب بنويسم كه خالى از فائده نباشد » و تا صفحهء 609 بذكر خلفاى بنى عباس پرداخته است .
نسخهء منحصر بفرد اين تذكره در كتابخانهء ملى ملك بشمارهء 3791 محفوظ است ، بقطع خشتى و كاغذ سفيد فرنگى در 305 برگ ، خط نستعليق ، كاغذ سفيد فرنگى ، تاريخ تحرير 1306 ه ق .
نمونهء تراجم :
« ابو الفرج رونى اسمش ابو الفرج ، اسم والدش مسعود ، اصلش [ از ] رونه كه قريهايست از قراى نيشابور ، مداح ظهير الدوله ابو المظفر سلطان ابراهيم بن مسعود بن محمود غزنوى ، پادشاه معتبر ايران در آن عهد يكى سلطان ابراهيم و ديگرى سلطان ملكشاه سلجوقى بود ، وفاتش بتحقيق معلوم نيست ، امّا سلطان مسعود بن ابراهيم را مدح مىگويد ، پس در سنهء 500 هجرى زنده بوده ، شاعرى [ است ] فصيح و بليغ كه استاد زمان خود بوده ، اغلب شعرا وى را ستودهاند و باستادى او اعتراف كردهاند ، انورى متتبع اشعار اوست ، اغلب اشعار ابو الفرج را تضمين كردهاند ، چون