103 - خاتمه در ذكر احوال مؤلف محمد حسين شعاع
درين نسخهء كتابخانهء ملك نام سلامى شيرازى و طاير شيرازى در فهرست آغاز كتاب هست ولى ترجمهشان در متن مسطور نيست و ظاهرا بايد سهو كاتب باشد .
همچنين يكى دو صفحه كه شامل ترجمهء شوريده است از بين رفته ولى اشعار شوريده بجاى خودست .
نسخه :
كتابخانهء ملك ، شمارهء 3839 مورخ 1322 ه ق در 321 برگ ، بقطع 9 / 15 * 1 / 23 هر صفحه 17 سطر ، جلد ميشن قرمز ، كاغذ فرنگى آهار مهرهدار .
كتابخانهء دانشكدهء ادبيات ، شمارهء ( 305 ) خط نستعليق ، كاتب محمد حسن دبير ، مورّخ 15 ج 2 سال 1330 شمسى بقطع وزيرى .
خاتمه در ذكر احوال مؤلف :
او را محمد حسين نامست و مرحمتپناه حاجى ابو الحسن باب كرام . والد آن مرحوم آقا محمد ابراهيم است كه از فرط رستگى بدرويش ابراهيم شهرت نموده و پدر او نيز مرحمت پناه جنت آرامگاه حاجى عليرضا خان بوده كه در دولت شاه شهيد آقا محمد خان خدمتهاى شايان و هنرهاى نمايان كرده به حكم فرامين و دستخطهاى آن سلطان بىقرين در حسن كياست و لطف رياست طاق بوده و مشهور آفاق ، تا آنكه اهل غرض در معرض چندى متهمش مىسازند ، و او را از نظر مرحمت اثر ملوكانه مىاندازند ، پس بتوقف عتبات مأمور و از خانمان دور مىشود ، در عرض راه لبيك حق را اجابت گفته و در كاظمين ع رخ به خاك نهفته ، بالجمله ولادت والد حقير در 15 شعبان سنهء 1245 است ، و قريب پنجاه و هفت سال مدت زندگانيش درين سراى سپنج ، اگرچه امّى است ليكن در محاوره و مشاجره تالى فاضل قمى است ، از آغاز جوانى تا انجام زندگانى در سلك بازرگانان منسلك بود ، و در راست گفتارى و درست كردارى تجارت همگنان پيشش مستهلك ، تا بهرهء از حيات داشت روى به هيچ در نمىآورد ، و از خوان توكّل روزى مىخورد ، در صبح شنبهء بيست و ششم رجب الاصبّ دار فانى را وداع كرده و رو بسراى باقى آورد ، بموجب وصيت در تكيهء خواجه شمس الدّين محمد حافظ بردند و در