شايق اصفهانى ( - آقا على عسكر ) 217 - 220 طلعت اصفهانى ( - آقا محمد ) 220 - 221 طرب مرودشتى ( - آقا محمد رفيع ) 221 - 223 عارض اصفهانى ( - آقا بابا ) 223 - 227 فطرت لرستانى ( - محمد امين بيگ ) 227 - 230 فداى اردستانى ( - ميرزا محمد سعيد ) 230 - 233 مهدى آذربايجانى ( - مهدى بيگ شقاقى ) 233 - 235 مايل اصفهانى ( - شيخ رحيم ) 235 - 238 مطبوع شيرازى ( - ملّا جعفر ) 239 - 240 مجيد لنجانى 240 - 242 ناطق اصفهانى « 1 » 242 - 244 نجومى اصفهانى ( - ميرزا محمد ) 244 - 250 نويد اصفهانى ( - ميرزا محمد ) 250 - 253 « 2 » ناظم شيرازى ( - ميرزا عبد اللّه ) 253 - 254 وفا « 3 » 254 - 261 وافى اصفهانى « 4 » 261 - 263 وصال شيرازى ( - ميرزا شفيع ) 263 - 265
خاتمه در ذكر شطرى از احوال و افكار مؤلف فقير .
نمونهء تراجم :
« ناظم المدعو به ميرزا عبد اللّه ، جوانى شيرين گفتار پاكيزه رفتارست ، و در سلك تجار ، چندى قبل به عراق عرب رفته و بشرف زيارت عتبات عاليات مشرف گشته ، اكنون در دار العلم شيراز كه موطن اصلى اوست بسر مىبرد ، اين قصيده ازو ديده و نوشته آمد » بيست و يك بيت است برديف « گل » و تعريفى ندارد .
ترجمهء مؤلف :
با اينكه خاتمهء كتاب بذكر احوال مؤلف اختصاص داشته ، در آنجا هم زبان بمدح و ثناى صدر اعظم گشاده و پس از چند صفحه گويد : « و به آنچه در ضمن سبب تأليف
هامش
( 1 ) - شرح احوالش در مقدمهء كتاب مفصلا سمت نگارش يافته .
( 2 ) - زادهء مرحمتپناه ميرزا جعفر صافى است كه شرح احوالش در مقدمهء كتاب نوشته آمد .
( 3 ) - كيفيت احوالش در مقدمهء كتاب نوشته آمد .
( 4 ) - خلف الصدق ميرزا جعفر غيرت .