افكندهاى چو اشك اگر از نظر مرا * افسردهتر مخواه از اين بيشتر مرا
مرغ شكستهبال ، جهان باشدش قفس * ديگر اميد نيست از اين بالوپر مرا « 1 »
ابان
ابو احمد ابان بن ابى خصيب شهاب از پسران حنيفة بن نجيم بوده است . از حسين بن حفص ، يحيى بن عبد اللّه بن بكير ، عيسى بن جعفر ، عبد الرّحمن مقرى ، احمد بن يزيد حرّانى ، احمد بن يونس و سليم بن منصور بن عمّار روايت مىكند . وى در سال 258 ق وفات يافت . « 2 »
ابان بزّاز
ابو الحسن ابان بن مخلّد بن ابان بزّاز ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است .
وى از محمّد بن ابان بلخى ، ابو غسّان محمّد بن عمرو زينج ، عبد اللّه بن عمران و محمّد بن مهران روايت نموده ، و ابو احمد محمّد بن احمد بن ابراهيم و ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن عمر از او نقل حديث كردهاند . وى در حدود سال 299 ق وفات يافته است . « 3 »
ابدال اصفهانى
ابدال اصفهانى از شعراى قرن دهم هجرى ، ابتدا دكان عطّارى داشت ، و به واسطهء عشق ، ديوانه شد . سه سال در اصفهان قلندر و سر و پاى برهنه مىگشت ، پس از آن به تبريز رفت ، و پنج سال با ارامنه معاشرت داشت ، و در ميكده به سر مىبرد . عاقبت توبه كرد ، به عبادت و طاعت روى آورد ، و دوازده سال سجّادهنشين شد .
اين بيت از او است :
هامش
( 1 ) . سخنوران نامى معاصر ايران ، ج 1 ، صص 130 - 133 ؛ تذكرهء شعراى استان اصفهان ص 51 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 229 ؛ طبقات المحدّثين ، ج 3 ، ص 272 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 230 ؛ طبقات المحدّثين ، ج 4 ، ص 237 .