بود ، و پس از وفات ، در تخت فولاد اصفهان مدفون گرديد . « 1 »
انور اصفهانى *
انور اصفهانى ، شاعر اديب ، در نيمهء دوم قرن سيزدهم هجرى مىزيسته ، و در اصفهان ساكن بوده ، و با محمّد على مسكين اصفهانى معاصر بوده [ است ] ، اين بيت از او است :
گفته بودى كه از اين بعد به خوابم بينى * بىتو در ديده محال است كه خوابى برود « 2 »
انوشيروان مجوسى
انوشيروان مبروص مجوسى اصفهانى ، از خواص خوارزمشاه بوده ، و پادشاه ، وى را به عنوان سفارت و نمايندگى ، نزد سلطان سنجر فرستاد . چون مبتلا به مرض برص بود ، از حضور نزد سنجر وحشت داشت ، متوسّل به حضرت رضا عليه السّلام شد ، و از اين بيمارى نجات يافت ، و بدين سبب ، مسلمان و شيعه شد ، و صندوقى از نقره ، جهت مرقد مطهّر تهيّه كرد ، و بر قبر مبارك نهاد . عماد الدّين ابى جعفر محمّد بن علىّ بن حمزهء مشهدى طوسى وى را ديده ، و در كتاب ثاقب المناقب كه در 560 ق آن را تأليف نموده ، اين واقعه را نقل نموده است . « 3 »
انيس مدنى اسلمى
ابو يونس انيس بن ابى يحيى سمعان مدنى اسلمى ، از محدّثان اصفهان در قرن دوم هجرى است . وى از پدرش سمعان روايت نموده ، و يحيى بن قطان و سعد بن صلت از او نقل حديث كردهاند . « 4 »
هامش
( 1 ) . سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 225 .
( 2 ) . تذكرهء حديقة الشّعراء ، ج 1 ، ص 193 .
( 3 ) . الذّريعة ، ج 5 ، ص 5 ؛ الثّقات العيون ، ص 28 .
( 4 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 229 .