در اواخر قرن سيزدهم هجرى در روستاى محمّدآباد جرقويه متولّد شد ، و در اصفهان ، فقه و اصول ، صرف و نحو و علوم غريبه را آموخت . در نوشتن خطّ نسخ نيز مهارت داشت . از سال وفات او اطّلاعى در دست نيست . از او است :
به جان خود چه بلايى كه ديدم و نخريدم * كدام بار جفا از تو آمد و نكشيدم
به ياد عارض گلگون و ياد آن قد موزون * به بوستان نرسيدم كه پيرهن ندريدم « 1 »
محمّد امين حسينى مرعشى
محمّد امين حسينى ، از اعقاب مير بزرگ مرعشى ، و از طرف مادر ، از سادات دستغيب شيراز . نياكانش در مازندران بودهاند ، و خود او در شيراز متولّد گرديده ، و در اصفهان ساكن شده است . از آثارش كتابت نسخهاى است از كتاب مصائب النّواصب تأليف قاضى نور اللّه شوشترى كه آن را به خطّ نسخ كتابت نموده است . نسخه به شمارهء 651 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران موجود است . « 2 »
ميرزا امين نصرآبادى
ميرزا امين نصرآبادى ، شاعر اديب خطّاط ، نوادهء دايى ميرزا محمّد طاهر نصرآبادى بوده ، در حساب و نجوم مهارت داشته ، و خطّ نسخ و نستعليق را خوش مىنوشته ، و مادّه تاريخ را نيكو مىگفته است . از اشعار او است :
كى نصيحت در دل سنگيندلان دارد اثر * در زمين نرم تخم افزون دواند ريشه را
تا حياتى هست ، ما را روزى ما مىرسد * آب تا جارى بود اين آسيا در گردش است « 3 »
دكتر امين اللّه جلوه
دكتر امين اللّه جلوهء اردستانى ، از اطبّاء حاذق و متديّن معاصر است . در اصفهان ساكن
هامش
( 1 ) . گركويه ، صص 376 - 377 .
( 2 ) . فهرست مركزى دانشگاه تهران ، ج 3 ، ص 620 .
( 3 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 2 ، ص 661 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 179 ؛ تذكرهء آتشكده ، بخش سوم ، ص 926 ؛ الذّريعة ، ج 9 ، ص 105 .