استاد محمّد امين بنّاى اصفهانى *
استاد محمّد امين بن محمّد مؤمن اصفهانى ، از هنرمندان دورهء صفويّه است . وى در سال 1112 ق تعميرات صفّهء غربى مسجد جامع اصفهان را به پايان رسانده است . « 1 »
ملّا محمّد امين تويسركانى *
ملّا محمّد امين بن نوروز على تويسركانى ، عالم فاضل ، برادر ملّا حسينعلى تويسركانى .
در اصفهان ساكن بود ، و در شعبان 1317 ق وفات يافت و در بيرون تكيهء شيخ محمد تقى رازى مدفون شد . « 2 »
ميرزا امين تبريزى
ميرزا امين تبريزى عبّاسآبادى فرزند ميرزا نورى بيك خازن ، شاعر اديب خطّاط ، از تبريزيان محلّهء عبّاسآباد اصفهان است . علاوه بر فضيلت شعر ، در حسن خط نيز مشهور بود ، و خطّ نسخ را خوش مىنوشت ، در اواخر عمر ، مستوفى شيراز شد ، و سپس وفات يافت . از او است :
با تهىدستى هنر بىقدر باشد زان چنار * جوهر خود را چو رگ پنهان كند در زير پوست « 3 »
محمّد امين فطرت لرستانى *
محمّد امين بيك لرستانى متخلّص به « فطرت » از شعراء و سخنوران اوايل قرن سيزدهم هجرى است . سالها در اصفهان ساكن بوده است . سفرى به هند رفته ، و دوباره به اصفهان بازگشته است . اين بيت از او است :
خيال دانه و خال تو طوطى هند * شكنج سنبل زلف تو دام و آهوى چين « 4 »
هامش
( 1 ) . تاريخ اصفهان ( هنر و هنرمندان ) ، ص 360 .
( 2 ) . تخت فولاد يادگار تاريخ ، نسخهء خطّى .
( 3 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 129 ؛ احوال و آثار خوشنويسان ، ج 1 ، ص 79 ؛ گلزار جاويدان ، ج 3 ، ص 1394 .
( 4 ) . تذكرهء انجمن خاقان ، صص 599 - 600 .