روايت مىكند . « 1 »
اسماعيل امين
اسماعيل بن محمّد بن احمد بن نصرويه اصفهانى معروف به امين ، از محدّثين اصفهان در قرن پنجم هجرى است .
وى چندين سفر به نيشابور رفته است . او در سال چهارصد و هفتاد و اندى براى آخرين بار به نيشابور سفر كرده است . « 2 »
اسماعيل ضبّى
ابو القاسم اسماعيل بن محمّد بن احمد بن محمّد بن سعيد بن ضرار بن مساور بن موسى بن مساور ضبّى اصفهانى ، از محدّثين اصفهان در قرن پنجم و ششم هجرى است .
سمعانى از او حديث شنيده ، و او را چنين توصيف كرده است : « كان شيخا جليل القدر متميّزا مليح الخطّ حسن الاخلاق » . تولّدش در حدود سال 460 ق روى داده است . او از ابو بكر محمّد بن احمد بن اسيد مدينى ، سيّد ابو طالب علىّ بن حسين علوى حسنى و ابا عمرو عبد الوهاب بن منده حديث شنيده است . « 3 »
اسماعيل وثابى
ابو طاهر اسماعيل بن محمّد بن احمد وثابى اصفهانى ، از ادباء و دانشمندان اصفهان است .
سمعانى مىنويسد : در اصفهان در صنعت شعر و ترسّل ، فاضلتر از وى نديدم . من در اصفهان به خانهء وى رفتم ، و در بداهت نظم و نثر ، سريعتر از او نديدم . رسالهاى بر وى اقتراح كردم . مرا گفت : قلم بگير و بنويس ، و فى الحال ، بىآنكه بينديشد ، به نيكوترين وجه
هامش
( 1 ) . التّحبير ، ج 1 ، ص 108 .
( 2 ) . تاريخ نيشابور ، ص 207 .
( 3 ) . التّحبير ، ج 1 ، ص 88 .