احمد ارجانى تسترى
ناصح الدّين ابو بكر احمد بن محمّد بن حسين ارجانى شيرازى ، فقيه ، محدّث ، اديب و شاعر قرن ششم هجرى . در سال 460 ق متولّد شد ، و در اوائل عمر ، در مدرسهء نظاميّهء اصفهان به تحصيل پرداخت . سپس متصدّى قضاى تستر [ شوشتر ] و عسكر مكرم شد ، و سرانجام در سال 544 ق در تستر وفات يافت . وى در اصفهان از ابو بكر محمّد بن احمد بن حسين بن ماجد ابهرى حديث شنيده ، و از او اجازه دريافت داشته است . به عربى شعر مىسروده ، و اشعارش در غايت حسن و طراوت و ملاحت بوده است . گويند سالهاى متمادى هر روز هشت بيت مىسرود . او ديوان اشعار بزرگى داشته ، و آنچه از آن باقى مانده است ، حتّى يكدهم آن ديوان نيست . ديوان اشعارش در سال 1307 ق در بيروت طبع گرديده است ، و تصحيح و تحشيه و توضيح آن از احمد بن باس ازهرى بوده است . در باب مذهب او نيز نوشتهاند كه پيرو فقه شافعى بوده است . اين شعر از او است :
أنا أشعر الفقهاء غير مدافع * فى العصر او أنّه افقه الشّعراء
شعرى إذا ما قلت دونه الورى * بالطبع لا بتكلّف الالقاء « 1 »
احمد خرجانى
ابو حامد احمد بن محمّد بن حسين بن ابراهيم خرجانى اصفهانى از محدّثان اصفهان و اهل محلّهء « خرجان » بود ، و از عبدان و ابن زهير و ديگران روايت نمود ، بعد از سال 370 ق وفات يافت . « 2 »
هامش
( 1 ) . مرآة الجنان ، ج 3 ، ص 281 ؛ وفيات الاعيان ، ج 1 ، ص 134 ؛ النّجوم الزّاهرة ، ج 5 ، ص 285 ؛ سير اعلام النّبلاء ، ج 20 ، ص 210 ؛ لسان الميزان ، ج 5 ، صص 5 ، 367 ؛ تاريخ اصفهان و رى ، ص 216 ؛ معجم المطبوعات ، ج 1 ، ص 424 ؛ معجم البلدان ، ج 1 ، ص 86 و ج 4 ، ص 490 ؛ طبقات الشّافعية ، اسنوى ، ج 1 ، صص 110 - 111 ؛ كشف الظّنون ، ج 1 ، ص 77 ؛ هدية العارفين و النّهايه ، ج 11 ، صص 226 - 227 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 2 ، ص 19 ؛ الاعلام ، ج 6 ، ص 209 ؛ ريحانة الادب ، ج 1 ، ص 72 ؛ روضات الجنّات ، ج 8 ، ص 21 ؛ دانشمندان و سخنسرايان فارس ، ج 1 ، ص 119 ، مقتبس الاثر ، ج 3 ، ص 231 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 159 .