از شاگردان ابو على فارسى و ديگران بوده ، علاوه بر ادبيّات ، در فقه و حديث نيز مهارت داشته ، گويند آل بويه وى را به عنوان معلّم فرزندان خود انتخاب نمودهاند ؛ لذا صاحب عنوان ، شيعه بوده است . در ذىحجّهء 421 ق وفات يافت . وى را كتب و تأليفاتى است كه از آن جمله است : 1 . الازمنة و الامكنة ( نسخهء شمارهء 4170 كتابخانهء آستان قدس رضوى ) 2 . شرح اشعار هذيل 3 . شرح حماسهء ابى تمام ( نسخهء شمارهء 25107 كتابخانهء مجلس ) 4 . شرح مفضليّات 5 . شرح الفصيح ( تأليف ثعلب ) 6 . شرح الموجز در نحو 7 . شرح النّحو . « 1 »
احمد جورجيرى
احمد بن محمّد بن حسن جورجيرى مجمل ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم و چهارم هجرى است . وى از عبد اللّه بن احمد بن يزيد شيبانى روايت مىكند ، و محمّد بن ابراهيم بن على از وى نقل حديث مىنمايد . « 2 » [ جورجير از محلّههاى قديمى اصفهان است ، و حكيم داود هندى بر بقاياى ويرانههاى مسجد جورجير ، متعلّق به عصر ديالمه ، مسجد حكيم را بنا كرده است ] .
احمد صحّاف
ابو بكر احمد بن محمّد بن حسنويهء صحّاف ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است . او از علىّ بن عبد اللّه بن مبشر واسطى و ديگران روايت مىكند . وفات او قبل از سال 270 ق روى داده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 249 - 250 ؛ ريحانة الادب ، ج 5 ، ص 284 ؛ روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 254 ؛ اعيان الشّيعة ، ج 9 ، ص 231 ؛ هدية العارفين ، ج 1 ، ص 73 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 2 ، ص 48 ؛ مجمل فصيحى ، ج 2 ، ص 144 ؛ بغية الوعاة ، ص 159 ؛ فهرست رضوى ، ج 1 ، ص 719 ؛ فهرست مجلس ، ج 15 ، ص 2 ؛ معجم المؤلّفين ، ج 2 ، ص 91 ؛ لغتنامهء دهخدا « احمد » ، ص 1290 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 147 ؛ الانساب ، ج 2 ، ص 114 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 163 .