احمد اصفهانى
ابو الطيّب احمد بن محمّد بن سليمان بن هارون اصفهانى نيشابورى ، از محدّثين قرن چهارم هجرى است . وى در سال 337 ق در نيشابور وفات يافته است . « 1 »
احمد خبّاز
ابو بكر احمد بن محمّد بن سندة بن ابراهيم خبّاز ، از محدّثين اصفهان است . « 2 »
احمد جيرانى
ابو العبّاس احمد بن محمّد بن سهل بن مبارك بزّاز جيرانى فرسانى معدّل معروف به « ممجه » ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم و چهارم هجرى است . از محدّثين ثقه است .
ساكن « فرسان » ، و اصلا از اهالى « جيران » است ، و در سال 306 ق وفات يافته است . از محمّد بن سليمان لوين ، حميد بن مسعده ، عمرو بن على ، محمّد بن عيسى مقرى و ابو مسعود روايت مىكند ، و عبد اللّه بن محمّد بن حجّاج شروطى و محمّد بن احمد بن ابراهيم اصفهانى از او نقل حديث كردهاند « 3 » . [ جيران و فرسان دو روستاى حومهء اصفهان در قرون اوليّه و ميانهء هجرى بودهاند ، و اكنون به شهر پيوستهاند ، و از محلّههاى اصفهان به شمار مىآيند ] .
احمد سيّارى
ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن سيّار اصفهانى ، از نويسندگان آل طاهر در زمان حضرت عسكرى عليه السّلام بوده است . عموم نويسندگان كتب رجال شيعه ، وى را به صفات ضعيف الحديث ، فاسد المذهب ، معفوّ الرّواية ، كثير المراسيل ، غال و محرّف ، وصف كردهاند . وى را تأليفاتى است از آن جمله : 1 . ثواب القرآن 2 . كتاب الطّب 3 . كتاب الغارات 4 . كتاب
هامش
( 1 ) . طبقات الشّافعية ، ص 29 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 164 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 127 ؛ معجم البلدان ، ج 2 ، ص 198 ؛ الانساب ، ج 3 ، ص 455 ؛ اللباب ، ج 1 ، ص 331 ؛ طبقات المحدّثين ، ج 4 ، ص 263 .