مىنمايد . « 1 »
ابن مندويه - محمّد
محمّد بن مندويهء طويل ، از محدّثين اصفهان بوده ، و قبل از سال 300 ق وفات يافته است . « 2 »
ابن منده
« ابن منده » شهرت جماعتى كثير از محدّثين و مشايخ روايت و علماى اخبار در قرن سوم تا ششم هجرى مىباشد كه به بنى منده معروفاند .
نسب اين خاندان به ابراهيم ( منده ) بن وليد بن سند بن بطّه بن استندار فيروزان بن چهاربخت منتهى مىشود . [ چهاربخت ، يكى از صاحب منصبان دولت ساسانى بوده ، و در جريان ورود مسلمانان به ايران مسلمان شده است . ابراهيم معروف به « منده » در زمان معتصم خليفهء عبّاسى مىزيسته است . ]
سلسلهء بنى منده به نام يحيى آغاز شده ( يحيى بن ابراهيم بن وليد ) و به يحيى نيز خاتمه يافته است ( يحيى بن عبد الوهاب ) . [ مذهب اين خاندان ، حنبلى بوده است ] .
ابن منده ، ابراهيم
ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد بن يحيى بن مندهء اصفهانى ، از محدّثين قرن چهارم هجرى در اصفهان است .
از احمد بن خشنام و ابى بكر بن نعمان و ثقفى روايت مىنمايد ، از آثار او كتاب شيوخ را مىتوان نام برد . در ماه رمضان المبارك سال 320 ق وفات يافته است . « 3 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 238 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 135 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 238 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 135 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، صص 197 - 198 ؛ سير اعلام النّبلاء ، ج 13 ، ص 15 ؛ معجم المؤلّفين ، ج 1 ، ص 110 .