مهمترين تأليف او است كه در بيروت به طبع رسيده است . « 1 » [ در هدية العارفين نام جدّ او به اشتباه « فنجويه » آمده است ] .
ابن منجويه - حسين
ابو على حسين بن ابو محمّد ابو عبد اللّه بن محمّد بن مرزبان بن منجويهء اصفهانى از محدّثين قرن پنجم هجرى است . ابو على حسن بن احمد حدّاد اصفهانى و ابو محمّد حمزة بن عبّاس بن على معروف به « برطله » از او روايت مىكنند . « 2 »
ابن منجويه - عبد اللّه
ابو محمّد عبد اللّه بن مرزبان بن منجويهء اصفهانى ، از محدّثين و دانشمندان قرن چهارم هجرى بوده ، و به زهد و پارسايى و عبادت بسيار ، شهرت داشته ، و با اغلب عرفاى اصفهان و نيشابور مصاحبت مىكرده است .
از ابى احمد عسّال و ابى اسحاق بن حمزه و سليمان طبرانى حديث شنيده است .
صاحب عنوان در غرّهء ربيع الاوّل 413 ق وفات يافت . « 3 »
ابن مندويه
« ابن مندويه » شهرت جماعتى از محدّثين ، علماء ، شعراء و ادباى اصفهان در قرن سوم تا پنجم هجرى است . نسب اين خاندان به مندويه ( بر وزن زنگوله ) بن حجّاج بن مهاجر شروطى منتهى مىشود .
هامش
( 1 ) . شذرات الذهب ، ج 2 ، ص 233 ؛ كشف الظّنون ، ج 1 ، ص 88 ؛ سير اعلام النّبلاء ، ج 13 ، ص 282 ؛ تذكرة الحفّاظ ، ج 3 ، صص 1085 - 1087 ؛ الايرانيون و الادب العربى ( رجال علم حديث ) ، ج 2 ، ص 501 ؛ دانشنامهء مشاهير يزد ، ج 1 ، ص 66 ؛ اللّباب ، ج 3 ، ص 261 ؛ دائرةالمعارف بزرگ اسلامى ج 4 ، ص 696 فرهنگنامهء پارسى ، ج 1 ، ص 657 ؛ الاعلام ، ج 1 ، ص 125 ؛ هدية العارفين ، ج 1 ، ص 74 .
( 2 ) . التّحبير ، ج 1 ، ص 254 ؛ محاسن اصفهان ، ص 30 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 98 .