ابن مملك ، محمّد
ابو عبد اللّه محمّد بن عبد اللّه بن مملك جرجانى اصفهانى معروف به « ابن مملك » از متكلّمين و محدّثين شيعه در قرن سوم و چهارم هجرى است . در ابتدا سنّى معتزلى بوده ، و به وسيلهء عبد الرّحمن بن احمد بن جيرويه ( خيرويه ) شيعه شده ، و با شيخ معتزليان بغداد ابو على محمّد بن عبد الوهاب جبايى مناظرات و مجادلاتى در مباحث كلامى داشته است .
عموم محدّثين و رجالشناسان شيعه ، همچون نجاشى ، طوسى ، علّامه و منتجب الدّين وى را به جلالت قدر و عظمت شأن ستودهاند . كتب زير از او است :
1 . الجامع فى ساير ابواب الكلام 2 . المسائل و الجوابات فى الامّة 3 . كتاب مواليد الائمّه 4 . نقض الامامة على الجبائي ، شامل مناظره و گفتوگوى او با ابو على جبايى « 1 » .
ابن مملك ، محمّد
محمّد بن مملك معروف به « ابن مملك اصفهانى » ، از محدّثين اصفهان است . او از احمد بن عصام روايت كرده است . « 2 »
ابن منجويه ، احمد
ابو بكر احمد بن علىّ بن محمّد بن منجويهء اصفهانى يزدى ، از محدّثين مشهور قرن چهارم و پنجم هجرى . در اصفهان در حدود سال 347 ق متولّد شده ، و سالها به تحصيل پرداخته ، سپس در نيشابور ساكن شد ، و در 428 ق در آنجا وفات يافت . از ابو بكر بن مقرى ، ابو بكر اسماعيلى و ابو عبد اللّه بن منده نقل احاديث نموده [ است ] ، و خطيب بغدادى ، ابو صالح مؤذّن و عبد الرّحمن بن منده از او روايت مىكنند . رجال صحيح مسلم ،
هامش
( 1 ) . فهرست طوسى ، چاپ نجف ، ص 193 ؛ الذّريعة ، ج 20 ، ص 373 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 134 ؛ اعيان الشّيعة ، ج 7 ، ص 103 ؛ جامع الرّواة ، ص 436 ؛ رجال ابن داود ، ص 405 ؛ رجال نجاشى ، صص 269 - 270 ؛ مجمع الرّجال ، ج 5 ، ص 249 ؛ نوابغ الرّواة ، ص 282 ؛ تاريخ تشيّع اصفهان ، صص 222 - 223 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 267 .