ابن شفروه - عزّ الدّين
عز الدّين يا عزيز الدّين شفروهء اصفهانى معروف به « عز شفروه » از شعراى اصفهان است .
برخى از رباعىهاى او در كتاب نزهة المجالس نقل شده است « 1 » .
اين رباعى از او است :
شمعى كه چو پروانه برو شايد سوخت * ما را نه چنانكه در گمان آيد سوخت
زين سوز اگر آب نبودى در چشم * با شمع بگفتمى كه چون بايد سوخت
ابن شفروه - فضل اللّه
فضل اللّه بن هبة اللّه بن محمّد بن هبة اللّه بن حمزهء اصفهانى معروف به « ابن شفروه » از فضلاء و بزرگان اصفهان در قرن ششم هجرى وى تا سال 556 ق در قيد حيات بوده است . « 2 »
ابن شفروه - هبة اللّه
هبة اللّه بن محمّد بن هبة اللّه بن حمزهء اصفهانى ، از فقهاء و بزرگان خاندان شفروه در اصفهان بوده ، و در اين شهر براساس مذهب ابى حنيفه براى حنفيان اصفهان قضاوت مىكرده است . « 3 »
ابن شيرويهء اصفهانى
ابن شيرويهء اصفهانى ، از محدّثين اصفهان قرن هفتم هجرى ، سيّد رضى الدّين علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد حلّى معروف به سيّد بن طاوس از او روايت مىكند . « 4 »
هامش
( 1 ) . لباب الالباب ، تعليقات سعيد نفيسى ، صص 643 و 772 ؛ نزهة المجالس ، ص 85 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 127 .
( 2 ) . لباب الالباب ، تعليقات سعيد نفيسى ، صص 640 و 642 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 127 .
( 3 ) . لباب الالباب ، تعليقات علّامه قزوينى ، صص 639 و 641 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 127 .
( 4 ) . الانوار السّاطعة ، ص 117 ؛ مصفّى المقال ، ص 302 .