ابراهيم حبّال
ابو اسحاق ابراهيم بن عبد العزيز بن ضحّاك بن عمر بن قيس بن زبير معروف به « شاذة بن عبدكويه » از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است . در مدينه ( شهرستان ) اصفهان ساكن بود ، و از ابى عليه ، ابى داود و يزيد بن هارون روايت مىكند ، و يونس بن حبيب از او استماع حديث نموده است .
گويند در مجلس املاى حديث در فضائل ابو بكر و عمر سخن گفت ، سپس به اصحاب خود گفت : « از عثمان و على ، فضائل كدام يك را ذكر كنم ؟ » .
شاگردان گفتند : « آيا دربارهء او شك دارى ؟ به خدا قسم اين مرد رافضى است » . « 1 »
ابراهيم جرواآنى
ابو اسحاق ابراهيم بن عبد العزيز ( معروف به بوبه ) بن كوفى ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است ، و شايد اوايل قرن چهارم را نيز درك كرده باشد . وى ثقه و مأمون بوده ، و در محلّهء جرواآن اصفهان ساكن بوده است .
از عبد الوهاب بن عطاء ، ابى نصر ، ابى احمد زبيرى و شجاع روايت مىكند ، و محمّد علىّ بن جارود و محمّد بن عمر بن حفص از او نقل حديث مىكنند . « 2 »
ابراهيم انوارى
دكتر ابراهيم انوارى فرزند مرحوم حاج ملّا عبد الكريم سودايى دستگردى ، طبيب حاذق و اديب شاعر در جمادى الاوّل 1309 ق در قريهء دستگرد برخوار متولّد شد .
تحصيلات خود را در اصفهان نزد اساتيد آن زمان چون حاج ميرزا محمّد باقر حكيمباشى ، صدر الاطبّاء ، ميرزا محمّد حافظ الصّحه و آقا شيخ اسد اللّه حكيم قميشهاى و غيره انجام داد . « 3 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 176 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 179 .
( 3 ) . تذكرهء شعراى معاصر اصفهان ، ص 70 .