3 - مشركين " عمار بن ياسر " را گرفته رهايش نكردند تا به
پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) دشنام داد وخدايا نشان را به خوبى ياد كرد ، وقتي
رهايش كردند ، پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به أو فرمود : چه خبر دارى ؟ گفت : شر !
مرا رها نكردند تا شما را دشنام داده بتهايشان را به خوبى ياد كردم ،
فرمود : در قلبت چه احساس دارى ؟ عرض كرد : به ايمان اطمينان
دارد ، فرمود : اگر باز هم تو را گرفتند همان برنامه قبلي را اجرا كن ،
اينجا بود كه اين آية كريمه نازل شد :
- * ( إلا من أكره وقلبه مطمئن بالإيمان ) * ( 1 ) .
يعنى : " مگر كسى كه مجبور شود اما قلبش به ايمان اطمينان
داشته باشد " ( 2 ) .
بله شيعيان بيش از سنى ها به اين حكم الهى عمل كرده اند ،
دليلش هم اين است كه أهل سنت تحت حمايت حاكمان ظالم
وجائرى چون " بنى أمية " و " بنى عباس " به سر مىبردند لذا نيازى به
تقيه نداشته اند ، اما شيعيان در طول تاريخ در رنج وشكنجه وآزار
واذيت بودند ، كافى بود به كسى گفته شود : اين شيعي وپير وأهل بيت
است ، تا فورا به بدترين شكل به مرگ محكوم گردد ، بنابراين
أئمة ( عليهم السلام ) آنها را به تقيه سفارش كرده مىفرمودند :
- " تقيه دين من ودين پدران من است " ( 3 ) .
هامش
( 1 ) سوره نحل ، آية 106 .
( 2 ) الدر المنثور ، " سيوطى " ، ذيل آية فوق ، ج 5 ، ص 170 .
( 3 ) بحار الأنوار ، ج 80 ، ص 300 .