نه زاد و نه زايد چه تو اين فكر عقيم است * سرو تو چه طوبى رخ تو خلد نعيم است
افهام بشر را چه رسد درك مسائل * اى دخت نبى كفو على والى و الا
از نور تو شد خلقت افلاك معلا * آدم ز تو شد بوالبشر و يافت تولا
حوا ز تو شد مفتخر و كرد تجلا * ارواح رسولان همه بر مهر تو مائل
زد شعشعه چون نور تو بر فرش زبر جد * باليد به خود كاخ زمين دخت محمد
باشى به سپهر نهمين سر زده مسند * زد خيمه رفعت به زمين دوحه احمد
گرديد زمين قبهء حاجات قبائل * ديرى است كه در مدحت آن جان يله كردم
فارغ شدم از مأمن و دل يكدله كردم * چون طوق سگان گردن خود سلسله كردم
از بهر شفاعت طمعى بر صله كردم * جز ران ملخ شيخ ندارد بوسائل
اقول جل مقام فاطمة ( ع ) عن وصف الواصفين و ان يقاس بها احد من العالمين لانها كلمة العليا و التيمة البيضاء و الواحدانية الكبرى و حجاب اللّه الاعظم الاعلى و صلى اللّه عليها و على ابيها و بعلها و بنيها به حمد اللّه و المنة پايان يافت آنچه دل خواست ذلك فضل اللّه يعطيه من يشاء .
در خردادماه سال 1349 شمسى مطابق 1390 قمرى هجرى در ماه جمادى الثانى المؤلف ذبيح اللّه محلاتى