و عبد الرحمن ابن ابو القاسم بلدانى اخذ و استماع حديث كرده و از ابراهيم بن الخير و ساير محدثين بغداد اجازه گرفته است .
صلاح الدّين صفدى در عنوان النصر او را ترجمه كرده و گفته احاديث را على وجه الاسناد درس مىگفته و تقرير مىكرده و ملكه او بوده بعد از آن مىگويد در سال 729 در شام به من اجازه داده و ابراهيم بن محمد صاحب اعراب القرآن كه از اجله علماء و نحات است در شام از زينب اخذ حديث كرده و اين زينب متجاوز از نود سال زندگانى نموده و از معمرين محدثين بوده و در روز نهم جمادى اولى سال هفتصد و چهل درگذشته .
زينب
دختر حدير زوجه شريح قاضى مشهور است كه اين زن از كبار تابعين بوده و از نساء عفيفه بنى تميم بشمار مىرفته و شريح قاضى اين ابيات ذيل را در حق او گفته است .
إذا زينب زارها أهلها * حشدت و أكرمت زوّارها
و إن هي زارتهم زرتهم * و إن لم أجد لي هوى دارها
فسلمي لمن سالمت زينب * و حربي لمن أشعلت نارها
و ما زلت أرعى لها عهدها * و لم أتّبع ساعه عارها
با اينكه بدخوئى زنان بنى تميم در ميان اعراب مشهور و ضرب المثل است شريح در اين اشعار اظهار رضا و خوشنودى از زينب تميمية نموده و در چند شعر ديگر او را بحسن خلق و جمال ستوده و آن اشعار اينست :
رأيت رجالا يضربون نسائهم * فشلت يميني يوم أضرب زينبا
أ أضربها من غير ذنب أتت به * فما العدل مني ضرب من ليس مذنبا
فزينب شمس و النّساء كواكب * إذا طلعت لم تبق منهنّ كوكبا
فتاة تزين الحلي إن هي حلّت * كأن بفيها المسك خالط محلبا
در مستطرف مسطور است كه در شب دامادى شريح زينب زوجه او بوى گفت سنت است كه داماد در شب دامادى دو ركعت نماز محض رضاى خدا بخواند و از درگاه