ربيعه بنت معوذ بن عفراء
ز صواحبات رسول خدا است وقتى زنى عطاره از قبيله بنى مخزوم از اقوام ابو جهل بر ربعيه « 1 » وارد شد گفت توئى دختر آن بندهاى كه مولاى خود را كشت اشاره بقتل ابو جهل در روز بدر نمود ربيعه گفت من دختر آن مولائى هستم كه بندهء خود را كشت آن زن عطاره گفت عطر فروختن به تو حرام است ربيعه گفت عطر خريدن از تو حرام است پس از هم با كمال خشم جدا شدند .
ابن عبد البر در استيعاب بترجمه او گفته الربيعة بنت معوذ بن عفراء الانصاريه كانت جليله صحابيه در غزوات با رسول خدا بود و مداوى و معالجهء جرحى قتلى مىنمود بيست و يك حديث از رسول خدا روايت دارد و جمع كثيرى از صحابه و تابعين از او روايت دارند در سنه 45 وفات كرده و در رجال مامقانى گويد هى من حسنات الحال و كانت ربما غزت مع رسول اللّه فتداوى الجرحى و ترد القتلى الى المدينة و كانت من المبايعات تحت الشجرة بيعة الرضوان و قد قيل لها صفى رسول اللّه فقالت لو رايته لرايت الشمس الطالعة .
و پدر ربيعه معوذ بن عفرا و عفرا نام مادر ايشان است و پدر معوذ حارث نام دارد اين معوذ با برادرش معاذ در غزوهء بدر از عبد الرحمن بن عوف سؤال كردند كه ابو جهل را مىدانى كدام است شنيدهايم كه در مكه رسول خدا را بسيار زحمت رسانيد اگر او را ديدار كنم دست از او برندارم تا يكتن كشته شويم در آن حال ابو جهل نمودار شد كه بر پشت شتر خويش جولان مىكرد عبد الرحمن گفت اينك ابو جهل است هرچه در بازوى شما است از شجاعت بنمائيد معوذ چون شير غرندهء بر او حمله كرد و از گرد راه رسيد و تيغى بر پاى ابو جهل بزد كه ساق او قطع شد و از شتر افتاد الخ .
هامش
( 1 ) ربيعه بضم الراء و فتح الباء و تشديد الياء المثناة من تحت بعدها عين مهمله ( معوذ ) بضم الميم و فتح العين و كسر الواو المشددة بعده ذال مامقانى