كرده باشد جهت خوابيدن هر گاه خواهد كه غسل نكرده بخوابد واين وضوئى است كه
مجتهدين گفته اند كه بول وغايط آن را باطل نمىكند وهر گاه در آنحال آب نباشد كه
سنت است كه تيمم كند جهت خواب كردن دوم برابر دانستن زنان يعنى رعايت مساواة
كردن در گشاده روئى وقسمت روزها ميانه ايشان وخوابيدن در شب پيش ايشان
واما آن پنجاه وچهار امر باقي أول باطل شدن وضو وغسل وتيمم به دخول كردن
دوم باطل شدن نماز به دخول كردن سيم باطل شدن روزه اگر عمدا دخول كرده
باشد چهارم باطل شدن تتابع در روزه هاى نذرى كه در آن شرط تتابع نموده
باشد هر گاه در اثناى آن دخول كرده باشد وهمچنين باطل مىشود در كفاره ماه
رمضان وغير آن هر گاه دخول در ماه أول روزه واقع شده باشد پنجم باطل شدن
اعتكاف به سبب دخول ششم باطل شدن حج وعمره هر گاه پيش از وقوف عرفات
ومشعر عمدا دخول كرده باشد هفتم فاسق شدن كسى كه در حالت احرام يا روزه
اعتكاف واجب دانسته دخول كند هشتم غير بكر شدن دختر بكر به سبب دخول
كردن به أو پس احكامى كه مخصوص دختر بكر است از أو ساقط مىشود مثل آنكه در بكر
جهت نكاح سكوت كافى بود ودر غير بكر مىبايد كه حرف بزند چنانچه مذكور خواهد
شد نهم بيرون رفتن از عنين بودن به سبب دخول كردن دهم ملحق شدن
فرزندى كه بعد از شش ماه يا بيشتر متولد شود به دخول كننده اگر چه دخول به شبهه باشد
هر گاه آن زن شوهر نداشته باشد يازدهم در عده رجعيه رجوع كردن به سبب
دخول دوازدهم لعان كردن به زن مدخوله چه هر گاه نفى ولد كند لعان بايد كرد
سيزدهم ساقط شدن امتناع زن از دخول كردن شوهر جهت گرفتن مهر بعد
از دخول چهاردهم ثبوت طلاق سنت وبدعت پانزدهم ثبوت مهر به وطى كنيز مشترك شانزدهم
ثبوت مهر به وطى كنيز مكاتبه هفدهم گرديدن كنيز صاحب فراش به سبب دخول كردن چه به اين مضمون
روايت وارد شده هجدهم قطع عده كردن هر گاه از زنا حامله باشد نوزدهم
ثبوت فسخ مر مشترى كنيز را هر گاه بايع وطى كرده باشد بيستم أجازت بايع اگر مشترى
با كنيز دخول كرده باشد بيست ويكم ثبوت فسخ به سبب دخول كردن كنيزى كه به كسى
بخشيده باشند در جائى كه رجوع كردن جايز باشد بيست ودوم فسخ بيع هر گاه بايع
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٢٨٤