خوردن طفلى از ايشان حرام مىشوند وشروط شير خوردن ده است أول آنكه شير دهنده
زن باشد پس اگر طفل شير مردى را بخورد رضاع به هم نمىرسد دوم آنكه هر يك از شير
خورنده ودهنده زنده باشند پس اگر مرده باشند رضاع نيست سيم آنكه شير آن زن از
آبستنى به هم رسيده باشد پس اگر زنى بي آنكه حامله باشد شير به هم رساند وبه طفل بخوراند
رضاع به هم نمىرسد چهارم آنكه طفل شير خالص از پستان آن زن به مكدپس اگر چيزى در دهن
آن طفل باشد كه با شير ممزوج شود وبخورد چنان كه در عرف آن را شير نگويند رضاع به هم
نمىرسد پنجم آنكه طفل شير از پستان آن زن به مكدپس اگر آن زن شير خود را در ظرفى به دو شد
وبخورد طفل دهد رضاع به هم نمىرسد ششم آنكه شير آن زن از نكاح صحيح به هم رسيده باشد
پس اگر از زنا باشد رضاع به هم نمىرسد واز شيرى كه از دخول كردن به شبهه به هم رسد آيا
رضاع به آن به هم مىرسد يا نه ميانه مجتهدين خلاف است أقرب آنست كه به هم مىرسد ورضاى
شوهر وآقا در شير دادن شرط نيست پس اگر زن كسى يا كنيز شخصي بي رخصت شوهر يا
آقا طفلى را شير دهد رضاع به هم مىرسد وهمچنين زاييدن زن حامله در شير دادن
شرط نيست پس اگر زن آبستن پيش از زاييدن طفلى را شير دهد رضاع به هم مىرسد
وهمچنين دوام نكاح در آن زن شرط نيست پس اگر متعه شخصي كه از وآبستن باشد
يا زن حامله كه شوهرش طلاق داده باشد طفلى را شير دهد رضاع به هم مىرسد هفتم
آنكه طفل آن مقدار از شير آن زن بخورد كه استخوان أو سخت شود وگوشت برويد يا آنكه
يك شبانه روز شير بخورد يا پانزده مرتبه آنقدر كه سير شود وبه خودى خود سر از شير
خوردن بردارد وپستان را بگذارد ودر حديث صحيح وارد شده كه ده مرتبه كافيست ( 1 )
هشتم آنكه طفل در اين ميانه پانزده مرتبه شير زنى ديگر را نخورد نهم آنكه شير خوردن
طفل پيش از دو سأله شدن أو باشد چه بعضي از مجتهدين برآنند كه اگر بعد از دو
سأله شدن أو شير بخورد رضاع به هم نمىرسد دهم آنكه صاحب شير يك كس باشد
پس اگر زنى طفلى را از شير يك شوهر خود پانزده مرتبه شير داده باشد وطفل ديگر را
از شير شوهر ديگر داده باشد بر يكديگر حرام نمىشوند وشيخ طوسي بر اين رفته كه اينها
بر يكديگر حرام مىشوند وهر گاه اين شروط به هم رسد زن شير دهنده مادر آن طفل
مىشود وشوهر أو كه صاحب شير باشد پدر أو مىشود وفرزندانى كه از ايشان حاصل
Footnote
( 1 ) پس البتة ترك احتياط نمائيد صدر دام ظله