كعبه بوده والحال بسته شده وعلامات نمايان است پس بايد كه روبان كند وخود را به آن بچسباند
واين دعا بخواند اللهم البيت بيتك والعبد عبدك وهذا مكان العائذ بك من النار ودر آن
وقت به گناهان خود يك يك اقرار نمايد چه در حديث وارد است كه هر مؤمني در آن مكان
شريف اقرار به گناهان خود كند البتة حق تعالى گناهان أو را مىبخشد دوازدهم
آنكه بعد از اقرار به گناهان خود اين دعا بخواند اللهم من قبلك الروح والفرج والعافية
اللهم ان عملي ضعيف فضاعفه لي واغفر لي ما اطلعت عليه منى وخفى على خلقك
وچون در مقابل ركن يماني آيد بگويد استجير بالله من النار اللهم قنعنى بما رزقني
وبارك لي فيما اتيتنى وبعد از گذاردن دو ركعت نماز طواف سنت است كه نزديك
حجر اسود آيد وآن را ببوسد وبه جانب چاه زمزم آيد ويك دلو يا دو دلو آب بكشد
واز آن بخورد وبر سر وتن خود بريزد ودر وقت ريختن بگويد اللهم اجعله علما نافعا
ورزقا واسعا وشفاء من كل داء وسقم وبعد از آن متوجه ما بين صفا ومروه شود
مقصد سيم در بيان سعى ما بين صفا ومروه ومقدمات وشروط بدان كه آنچه
تعلق به سعى صفا ومروه دارد هجده امر است ده امر واجب وهشت امر سنت اما ده امر
واجب أول نيت سعى است به اين طريق كه سعى مىكنم ميان صفا ومروه هفت شوط در عمره
تمتع از براي آنكه واجبست تقرب به خدا دوم آنكه در وقت نيت پاشنه پاى أو به زينه أول
از صفا چسبيده باشد سيم مقارن ساختن نيت به ابتداى رفتن به جانب مروه چهارم
استدامت حكمي يعنى قصد امرى كه منافى نيت است نكند پنجم آنكه از راه متعارف
ما بين صفا ومروه رود نه از راه مسجد الحرام وغير آن ششم آنكه سعى از هفت شوط كمتر
يا بيشتر نباشد هفتم موالات يعنى هر هفت شوط از پى هم باشد به طريقي كه در طواف مذكور
شد وبعضي از مجتهدين برآنند كه موالات شرط نيست هشتم جميع مسافت ما بين صفا
ومروه را قطع كند وچيزى در ميان نگذارد پس چون از صفا به مروه رسد چنان كند كه سر
انگشتان پا به زينه أول مروه برسد وچون خواهد كه از مروه به صفا رود پاشنه پا را به زينه
أول مروه ملصق سازد پس به جانب صفا رود واين قاعده را منظور دارد تا هفت شوط را
با تمام رساند نهم آنكه اگر طواف به روز كرده باشد سعى را به روز ديگر تأخير نكند بلكه شب
بجا آورد واگر شب طواف كرده سعى را در آن شب بجا آورد وبعضي از مجتهدين تأخير به روز
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 122
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٢٢