تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
اطراف در آنجا جمعيّت و ازدحام غريبى مىشود و بازارها و لوازم زندگى مفصلا ترتيب داده مىشود براى همان موقع . از احفاد سلمان ، ضياء الدّين خجندى است ، صاحب شرحى بر فصول [ فخر الدّين ] رازى . در بخارا متكفل امور شرعيه بود . در هرات سنه 622 وفات كرد ، شعر را خوب مىگفته ، به مناسبت نسبش فارسى تخلص داشته . و هم از احفاد سلمان ، شمس الدّين محمّد شاعر معروف است متخلص به سوزنى از شعراى سمرقند . اواخر عمر مصاحبت حكيم سنايى را داشته در اشعار خود كه اظهار توبه از گفتن هزل و منكرات مىكند ، گفته است :
به زهد سلمان اندر رسان مرا ملكا * چو يافتم ز پدر كز نژاد سلمانم
در سمرقند پس از هشتاد سال عمر ، سنه 569 وفات كرد .

ميرزا سلمان ( شاعر )

از اولاد جابر انصارى ، اخلاف او در اصفهان به طايفه انصارى معروف . زمان سلطان محمّد [ خدابنده ] صفوى به وزارت رسيد ، و در همان اوقات به تيغ قزلباشيه ، رشته حياتش قطع شد . « * » از اوست :
بىقدرترم ، گرچه وفادارترم * آزرده‌ترم ، گرچه كم‌آزارترم آن كو زويم عزيزتر نيست كسى * سبحان اللّه به چشم او خوارترم

سيف الدوله سلطان محمّد ميرزاى قاجار

سال‌ها در اصفهان حكومت و زيست داشته . فرزند فتحعلى شاه قاجار
هامش
( * ) ر . ك . آتشكده ، ج 3 ، ص 946 .