آشيخ مرتضى ريزى
اوّل كسى است كه فرائد شيخ [ انصارى ] را در اصفهان درس گفت ، و از علماى معروف و اهل منبر بوده . اجتماع مردم در پاى منبر او معروف است ، و اصلا از اهل ريز 92 دهات لنجان اصفهان است ، وفاتش در سنه هزار و سيصد و بيست و نه [ است ] . شبهاى جمعه و دعاى كميل در تختهفولاد را ، او ترويج نمود .
بااينكه طرف ارادت عامهء مردم اصفهان بود ، كمتر معاشرت مىنمود و بىخبر از اوضاع روزگار ، چنانچه سالهاى متمادى از تأسيس مدارس جديده اصفهان ، به سبب نفرين كردن و گريه روى منبر ، با اشخاصى كه در مقام اينگونه امور باشند ، بود ، و مىگفت كه مردم اصفهان مىبايست به امورات اخروى خود مواظبت داشته باشند ، فرنگىها لوازم زندگى آنها را ساخته جهت آنها مىآورند . وقتى در اصفهان پنير از قرار دهنار ( چهل مثقال ) صد دينار شده بود ، روى منبر مردم را از خوردن پنير منع كرد و حكم حرمت خوردن پنير را داد .
رهى
آقا محمّد على 93 از شعرا و اديبزادگان اصفهان است ، از اوست :
گردد قضاى طاعت يكعمر گر زِ خُم * يك اربعين به ميكده مى در سبو كنم
محمّد ابراهيم رهى ( شاعر )
از متأخرين " مجمع الفصحاء " است ، داراى طبع موزون و ذوق سليم بوده ، از شغل قصابى كه كسب معاش مىكرده نفرت كرده و مصاحب رفيق اصفهانى