ص 6 - 75 و مكارم الآثار ، ج 2 - 1 ، صص 6 - 61 و ج 5 ، ص 1669 و ريحانة الادب ، ج 5 ، صص 321 - 320 و تذكرهء بستان الفضائل : على رضا ميرزاى قاجار ( شهره ) ، 51 - 1247 ق ( به نقل از تاريخ تذكرههاى فارسى ، ج 1 ، ص 117 ) و تذكرهء بستان العشّاق : همو ، 1246 ق ( پيشين ، صص 15 - 102 ) و تذكرهء ثمر :
سيّد حسين طباطبايى نايينى ( ثمر ) ، 1334 ق ، ( پيشين ، ص 204 ) و تذكرهء افسر : ميرزا خليل افسر قزوينى ، نيمه دوم قرن 13 ق ، شاعر 54 ، ( پيشين ، صص 86 - 184 ) و تذكرهء مدايح حسينيه يا امينيه يا تذكرهء باقى : ميرزا عبد الباقى سپاهانى ( باقى ) ، 1222 ق ، ( پيشين ، ج 2 ، صص 85 - 183 ) و فهرست كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، ج 10 ؛ دانشپژوه ، شاعر 510 ، صص 72 - 1869 ) و نيز رساله شرح خاندان وصال : دكتر ماهيار نوابى كه ابتدا به صورت پاياننامه ايشان و سپس در مقالاتى جدا جدا در نشريه دانشكده ادبيات تبريز ، سال 7 ، صص 239 - 190 و صص 356 - 288 و صص 459 - 391 به چاپ رسيد . و نيز مقاله وصال :
احمد روستائيان ، مجله هلال ، ج 2 ، ش 4 ، ( مسلسل 10 ) ، صص 8 - 3 و صص 5 - 54 و نيز كتاب ممتع « شعر در عصر قاجار » : دكتر مهدى حميدى شيرازى ، نشر گنج كتاب ، 1364 ، صص 110 - 90 و منابع زير به نقل از خيامپور : فرصت الدّوله ، ص 358 و فارسنامه ناصرى ، الف ، ص 298 و طرائق الحقائق : معصوم على شاه ، ج 3 ، صص 68 - 165 و سامى ، و ، ص 4687 و تاريخ ادبيات براون ، ج آخر ، صص 5 - 203 و داور ، حرف واو و على افقه : « يادگار ، سال اوّل ، ش سيم ، صص 71 - 67 » و روحانى ، صص 41 - 22 و شاملو ، صص 66 - 259 و شفق ، ص 193 و دنبلى ( ن ) ، نگارخانه چهارم « ن » [ تب ] ، الف ، صص 75 - 273 و اختر ، الف ، صص 16 - 215 و خراب ، صص 206 - 202 و خرابات : ب ، صص 90 - 188 و صفا ( گ ) ، ج ، صص 200 - 197 و مشير ( س ) ، صص 12 - 200 و محمود ، مجلس سيم ، مرتبه دوم ، صص 68 - 166 و [ نب ] ، صص 21 - 541 .
شرح
( 238 ) - وحشى : ( متوفى به سال 1991 ق ) البتّه وصال نيز مثنوى وحشى را نتوانست به پايان رساند و صابر شيرازى آن را پىگرفته ، اين عشقنامه را تكميل كرد . ( ديوان وصال ، تصحيح طاوسى ، ج 2 ، صص 13 - 803 و ثابتى ، صص 53 - 22 و مشار ، ج ، صص 34 - 433 و الذّريعة ، ط ، ( د ) ، صص 69 - 1268 و شرح حال او در مقدّمه ديوان به قلم دكتر محمود طاوسى ، صص هفت تا چهل و دو .
( 239 ) - 1223 ق
( 240 ) - ر ك : تعليقه ش 134
( 241 ) - تفصيل اين ماجرا چنين است كه ميرزا ملكم خان كه در آن زمان مأمور هندوستان بوده است و برخى ديگر از بزرگان هندى يا انگليسى ساكن هند ، مانند جرويس ، وصال را تشويق مىكنند و به قول داورى فرزند وصال « طالب ديدار و خريدار كمالات او شدند و سالى دو هزار تومان برايش مقرّر داشت و او را طلبيد و او تا بندر بوشهر برفت . » رفتن