بيت آخر :
گشت در آن باغ پى عارفان * ميوهء مقصود ز ميمش عيان « 1 »
19 . مثنوى بىنام :
چون از اول و آخر آن افتاده نام آن معلوم نشد . اين مثنوى مشتمل بر داستانهاى چندى است كه در حدود يك هزار و سيصد و هشتاد بيت است . ( 1380 )
آغاز :
چهره چنان صاف كه شخص خيال * ديده در آن آينه مردم جمال
پايان :
سنگ گران در كف هر كينهور * كرده بدان وزن متاع خطر « 2 »
20 . قصايد :
يك هزار و صد بيت را شامل مىشود .
آغاز :
خداوندا دلى ده پر ز گوهر چون دل دريا * كه نتواند در او افكند كشتى خواهش دنيا « 3 »
21 . غزليّات :
شامل سى هزار بيت است .
آغاز :
كرامت كن عيارى يا رب اين ناقص عياران را * بده دستى كه گيرم دامن پرهيزكاران را « 4 »
هامش
( 1 ) . فهرست كتابخانه مجلس . يوسف اعتصامى ج 1 ، ص 615 ؛ مينو دريا باب الجنة ، محمّدعلى گلريز ، ج 2 ، ص 887 .
( 2 ) . فهرست كتابخانه مجلس شوراى ملى ، يوسف اعتصامى ج 1 ، ص 613 ؛ مينودر يا باب الجنّه ، محمدعلى گلريز ، ج 2 ، ص 885 .
( 3 ) . ريحانة الادب ، محمّدعلى مدرّس ج 5 ، ص 155 به نقل از تنقيح المرام ؛ مينودر يا باب الجنّه ، محمّدعلى گلريز ، ج 2 ، ص 858 ؛ هدية الاحباب ، ص 35 .
( 4 ) . فهرست كتابخانه مجلس شوراى ملى ، يوسف اعتصامى ج 1 ، ص 619 .