( 2 )
* ص 101 : محمّدمسيح بن اسماعيل فسايى ( مرگ 1115 و يا 1127 ه . ق . « 1 »
محمّدمسيح بن اسماعيل فسائى مشهور به آخوند مسيحا و ميرزا مسيحا فسائى از بزرگان علم و دانش در قرن يازدهم است .
محل تولد وى قصبهء فسا از محال شبانكارهء فارس بود ، با آنكه همهء اقوام و خويشان وى از اشراف و بزرگان آن ديار و صاحب مشاغل ديوانى بودند وى از همهء آنها روى گرداند و در ابتداى جوانى زادگاه خود را ترك كرد و در شيراز به خدمت آقا حسين خوانسارى رسيد و در زمرهء شاگردان وى درآمد و به تحصيل علوم مشغول گشت تا اينكه سرانجام موفق به دريافت درجهء اجتهاد شد و سالها در مقام شيخ الاسلامى فارس مشغول خدمت بود . او به سال 1127 ه . ق در قريهء فدشكو پس از نزديك به نود سال عمر وفات يافت .
مسيحاى فسائى صاحب قلم و داراى طبع شعر بود . تخلّص وى در عربى « مسيح » و در فارسى « معنى » است .
وى داراى تأليفات متعدّدى است كه به ترتيب عبارتند از :
1 . تحفه سليمانيه ( ترجمهء ارشاد شيخ مفيد )
اين كتاب با مشخصات زير به چاپ رسيده است :
تهران . 1303 ق . سنگى . رحلى . 537 ص . به اهتمام على محمّد بن معصوم مشهدى .
2 . قصيدة الطنانة ( شعر عربى در مدح على ( ع ) )
صاحب فوائد الرضويّه در ص 643 گويد : اين قصيده در حاشيهء نهج البلاغه مطبوعه در ايران ثبت شد هركه خواهد به آنجا رجوع نمايد . من در كرمانشاهان زيارت كردم حواشى او را بر حواشى خفرى بر شرح تجريد به خط سيّد اجل عالم آسيد جعفر موسوى و تاريخش سنه 1154 ه . ق .
3 . سفينه
هامش
( 1 ) . همهء منابع مرگ وى را 1127 ه . ق ذكر كردهاند مگر نصرآبادى كه در ص 174 ، سال 1115 ه . ق را ذكر مىكند .