و اقوال ائمه لغت هم استشهاد مىكند پس از آن اگر اين لغت و يا مشتقّات آن در قرآن كريم به كار برده شده باشد ، در ذيل عنوان « الكتاب » به آن آيه يا آيات اشاره مىكند و به شرح و تفسير آنها مىپردازد .
پس از آن اگر اين لفظ يا مشتقّى از آن در اخبار و احاديث آمده باشد در زير عنوان « الاثر » آنها را نيز ذكر و به بيان آنها مىپردازد و در مرحلهء چهارم اگر اين لغت يا يكى از مشتقّات آن اصطلاحات خاصى از قبيل فقهى ، اصولى ، منطقى ، رياضى و يا حكمى و يا غير از اينها را شامل شود در ذيل عنوان « المصطلح » از آن ياد مىكند و چون آن لغت يا يكى از شاخهها و يا ريشههاى آن در مثلى آمده باشد تحت عنوان المثل آن را بيان و به شرح مراد و معنى مىپردازد .
وى در ذكر لغات عرب توجه به غريب بودن آن داشته و در موارد بسيارى به اغلاط فيروزآبادى در قاموس تصريح كرده است . « 1 »
18 . شرح متوسّط بر صمديه
اين شرح بعد از شرح صغير بر صمديه نوشته شده و نسخهاى از آن در اختيار ميرسيد احمد مهذّب نوادهء ايشان بوده است .
19 . شرح صغير بر صمديّه
تأليف اين كتاب پس از شرح كبير وى بر اين كتاب است كه داراى 6800 بيت مىباشد . نام آن را « الفوائد البهيّه فى شرح الفوائد الصمديه » گذاشته ، اين كتاب از مأخذ درسى طلاب علوم قديمه است . اين كتاب با مشخصات زير دو بار به چاپ رسيده است :
تهران . 1270 ق . سنگى . خشتى . 172 ص .
تهران . 1274 ق . سنگى . 251 ص .
20 . مخلاة ( نظير كشكول شيخ بهائى )
چند نمونه از اشعار عربى وى :
هامش
( 1 ) . فهرست كتابخانه سپهسالار ، ابن يوسف شيرازى ، صص 204 - 208 .