[ 311 ] [ ذاتى بخارايى ]
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ذاتى بخارى ، شاگرد مخدومى حسن خواجهنثارى است . به فقير مصاحبانه معامله مىكند . تحصيل مىنمايد ؛ طبع خوب دارد و اين غزل از اوست :
غزل :
دو لعل يار كه شيرينترند ز جان هردو * به قصد كُشتهء من گشته يكزبان هردو
دو چشم عشوهگرش فتنهجوى و آفت شهر * چگونه جان به سلامت برم از آن هردو
من شكستهء بيچاره گردباد شدم * به جستجوى تو سرگشته در جهان هردو
هميشه خرمن گل را دو مار عنبر بيز * زدند حلقه گرفتند در ميان هردو
هميشه قمرى و بلبل به باغ دهر اى گل * بسان « ذاتى » بيدل صفات خوان هردو
[ 312 ] ذهنى سمرقندى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ذهنى سمرقندى ، از اقرباى قريب جناب فضايل مآب ملّا صبورى است . ذهنش مستقيم و طبعش سليم است . تحصيل مىنمايد و تعليم خط را از فقير مىگيرد . خيالات خوب دارد و اين غزل را نيكو گفته :
غزل :
هركه در عشق بتى خوار شد از محنت خويش * يافت در پيش ملامتزدگان عزّت خويش