نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، فامّا ملازمت ننموده [ است ] .
[ 280 ] شكوهى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] شكوهى ، تخلّص ولد جناب سيادتمآب مرتضوى انتساب ، امير فتحى است كه خال مرحومى رحمان قلى سلطان بود . خالى از فضلى و بذلى نيست . طبع سليم و ذهن مستقيم دارد . اين رباعى او را ، جناب مولانا ناظمى به فقير لطف نمود :
رباعى :
درداد صبا « شكوهى » از يار ندا * يعنى سر خود كن به قدمهاش فدا
در راه وفا از اين نگردد عاشق * سر در قدمش نهادم اللّه خدا