كون و مكان ز پرتو 1 حسن جمال اوست * وين طرفهتر 2 كه نه كون است و نه 3 مكان
سيفى بخويش نسبت هستى گمان تست * اى واى 4 بر كسى كه بماند درين گمان
و حقايق و معارفى كه بر زبان الهام بيان وى گذشته حضرت مخدوم سلمه اللّه سبحانه 5 در اخبار الاخيار جمع نمودهاند و 6 رسالهء مكاشفات و سلسلة الوصال از جمله مصنفات اوست . تبركا و تيمنا 7 بر شش كلمه از ملفوظات حقايق آيات وى اختصار افتاد .
كلمه 1 لذت * دنيا بعينه مانند لذت احتلام است كه در لمحه مىگذرد و كدورت و كثافت 8 آن باقى مىماند .
كلمه 2 طالب * اين راه را بايد كه بر كلمات مشايخ اعتقاد كند و خود را بتكلف بر آنها بندد و شك و شبهه را كه در بعضى [ 243 ] مسايل ايشان را خلجان كند به خود راه ندهد و ازين راه نخست بىتحاشى درآيد و اگرنه تمام عمر در خلجان ماند .
كلمه 3 حالت * ذكر و توجه و حضور خود منافى غفلت است . علامت صحت و رسوخ نسبت آنست 9 كه در احوال ديگر از اكل و شرب و غضب و نزاع آگاه باشد و غافل نگردد .
كلمه 4 مشايخ * فرمودهاند كه عالم ازوست و بدوست بلكه همه اوست .
در گفتن سزاوار همان اول است چه اين كار دل است به زبان تعلق ندارد 10 . به زبان لايق آنست كه موافق شريعت گفته شود .
كلمه 5 اگر * نيك ملاحظه كنند حقيقت معنى همه 11 ازوست را عين 12 معنى همه اوست يابند .
كلمه 6 هم * بر زبان شريف او جارى شدى 13 كه در جوانيها در گرمى وقت ازين قسم سخنان بر زبان مىآمد 14 . اكنون ذوقى و راحتى كه در اخفاى 15