عاليه صعود نمود . پس از حصول 1 مرتبهء تميز و آگاهى جز محبت [ 241 ] درويشان و هواى 2 خدمت اين گروه باشكوه چيزى پيرامون خاطرش نيامد . در 3 اخبار الاخيار مسطور است كه آن جناب به ظاهر 4 اگرچه ببعضى از ابناى 5 روزگار به جهت تحصيل كفاف ضرورى صحبتى مىداشته ليكن بمعنى او را هيچ تعلقى بارباب دنيا نبوده و هيچكس را از فقر و فنا و حالت درونى خود اطلاع ندادى و فضائل ظاهرى را پردهء مراتب درويشى و خداپرستى مىداشت و چون سنين عمر شريف وى بهفتاد رسيد در سنهء تسعين و تسعمائه وفات يافت . عبارت خ خ ولى تحت القباب خ خ تاريخ انتقال اوست و عرس وى در بيست و هفتم شهر شعبان است . گويند چون وقت رحلتش نزديك رسيد بعضى كلمات و ابيات فارسى و عربى را كه مناسب معنى عفو و مغفرت بوده 6 فرمود كه نوشته در كفن وى نهند . از آن جمله فارسى 7 اين رباعى بود 8 * :
دارم دلكى غمين بيامرز و مپرس * صد واقعه در كمين بيامرز و 9 مپرس
شرمنده شوم اگر بپرسى عملم * اى اكرم اكرمين بيامرز و مپرس 10
و عربى اين دو بيت :
قدمت 11 على الكريم به غير 12 زاد * من الحسنات و القلب السليم
فحمل الزاد اقبح 13 كل شىء * اذا كان القدوم 14 على الكريم
و آن حضرت را [ 242 ] در 15 ايام جوانى بشعر نيز سرى بوده و اقسام شعر از غزل و قصيده و رباعى گفته . اين غزل از آثار بلاغت آثار اوست كه به زبان تصوف و توحيد سرائيده 16 * .
سارى * نموده 17 در همه اعيان چنان عيان * كز غايت ظهور نهانست در نهان
از نام و از نشان كه تواند نشان دهد * كو با هزار نام و نشانست بىنشان
پيش از ظهور بوده 18 و ما كان 19 شىء معه * بعد از ظهور 20 هست على ما عليه كان