حسن از انداق بخار است نه از انداق مرو ، و فرموده كه خواجه حسن در زمان خود ، شيخ وقت بوده و طريقه پسنديده داشت ، در تربيت مريدان و دعوت خلق به حق سبحانه ، « 1 » و صاحب صفاى وقت و دوام عبادت و رياضت بود و متابع آثار سنت و آداب « 2 » حضرت رسالت صلى الله عليه « 3 » و سلم و صحبت به خواجه يوسف همدانى قدس سره داشته بود و سالها ملازمت وى كرده و از خواص اصحاب و مريدان وى بوده است و با وى سفر خوارزم « 4 » و بغداد كرده بود و من « 5 » اول در مرو با وى ملاقات كردم ، « 6 » در خانقاه شيخ يوسف همدانى قدس سره « 7 » و ليكن وى را « 8 » نشناختم بعد از آن در بخارا با وى ملاقات كردم و بوى تردد و بازگشت مىنمودم و بصحبت وى تبرك مىجستم و وى اكرام من بهغايت مىنمود و اندك حديث از وى برسم تبرك و تيمن به روايت استادنا « 9 » و شيخنا يوسف الهمدانى قدس سره « 7 » استماع « 10 » دارم ولادت وى در سنه « 11 » ستين و أربعمائة بوده است و وفات وى در بيست و ششم رمضان « 12 » اثنين و خمسين و خمس مائة در شب بيست و هفتم در منزل مبارك نزول كرده وى نبيره امام عالم عامل فقيه حقانى عبد الكريم ابى حنيفه انداقى است كه از كبار تلامذه شمس الائمه حلوائى بوده است رحمهما الله تعالى ، منقول است كه « 13 » خواجه حسن انداقى به ملازمت خواجه يوسف همدانى پيوسته و از ايشان نسبت و طريقه فراگرفته به اندك فرصتى از دوام مشغولى
هامش
( 1 ) - چپ : سبحانه تعالى
( 2 ) - مى : سنت و دوام آداب
( 3 ) - مى : چپ : عليه و آله و سلم .
( 4 ) - مى : بغداد و خوارزم
( 5 ) - مى : و من در اول بمرو بوى ملاقات
( 6 ) - بر : و بوى تردد و بازگشت نمودم
( 7 ) - مى : قدس الله تعالى سره
( 8 ) - بر : ( و ليكن ) ندارد
( 9 ) - مج : استاد و شيخنا
( 10 ) - مى : مج : سماع
( 11 ) - بر : بالاى كلمه ( سنه ) را ده زده كه علامت افتادگى يك كلمه است ولى در حاشيه چيزى ندارد ، در نسخه مى ، چپ ، سنه ست و ستين و أربعمائة و در حاشيه با خط ريز نوشته : ( النيف بفتح نون ، الزيادة ، منه رحمه الله )
( 12 ) - بر « : ( المبارك ) اضافه دارد
( 13 ) - مى : كه چون