تخطي إلى المحتوى الرئيسي

چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1911

مساهمون:

ص١٩١١
شادروان سيد محسن جبل عاملى ، صاحب اعيان الشيعه در كتاب " المهدى " كه دنبالهء همان موسوعه بزرگ " اعيان الشيعه " است به معرفى چند نفر از اين افراد مىپردازد كه از آن كتاب ترجمه و نقل مى گردد ، او مى گويد : " در تاريخ اسلام افرادى بسيار هم مورد مذمت و شماتت قرار گرفته اند كه به دروغ و كذب ، ادعاى " باب " و واسطه فيض بودن ميان امام مهدى ( عج ) و شيعيان را داشته اند كه طبق تحقيق مرحوم شيخ مفيد در كتاب " الغيبه " . افراد زير مى باشند : 1 . شخصى است معروف به " شريعى " او كه از نزديكان و هم دوره هاى امام دهم حضرت هادى ( عليه السلام ) و سپس امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) بوده است مقامى را ادعا نمود كه خداوند متعال چنين منصبى را به او واگذار نكرده بود . و خدا و حجج الهى از آن دروغ و انتساب بيزار از اين رو او مورد لعن و نفرت شيعيان حقيقى قرار گرفت و از ساحت مقدس امام ( عج ) توقيعى در لعن و برائت از او بيرون آمد ، و كفر و الحاد و بىدينى او روشن گرديد . 2 . محمد بن نصير نميرى : كه فرقه نصيريه به او منتسب است او پس از شريعى ادعاى باب بودن را نمود و نيابت محمد بن عثمان عمرى ( يكى از نواب چهارگانه امام ) را نمود او در اثر بى اعتقادى و بىايمانى كه داشت رسوا و مفتضح گرديد . محمد بن عثمان او را مورد نفرت و لعن قرار داد وقتى برائت و اظهار انزجار سفير امام را شنيد به قصد ديدار و عذرخواهى از او ، عازم محضرش گرديد تا عذرخواهى نمايد ولى او اجازهء ورود نداد از بدعتها و انحرافات او اين بود كه ادعاى نمايندگى امام هادى ( عليه السلام ) را داشت و در مورد امام تا حد ربوبيت والوهيت ، غلو مى نمود ، با اين وضع او محرمات الهى را مباح مى شمرد - اعمال شنيعه و منكرات را حلال مىدانست در اين برنامه ها يكى از زورگويان بنام " محمد بن موسى " معروف به ابن الفرات او را يارى و مساعدت مى نمود ، او دم مرگ به ثقل زبان مبتلا شده بود نمى توانست حرف بزند ، در مورد وصى و جانشين از او پرسش كردند او با مشكلات فراوان توانست فقط نام " احمد " را ببرد و نتوانست توضيح بدهد از آن رو پيروان ضلال و كفر او به سه دسته منشعب شدند برخى به احمد پسر او : و برخى به احمد معروف به ابن الفرات ، و برخى احمد پسر ابى الحسن بشر ، گرايش پيدا كردند .