4 . ابو الحسن على بن محمد سمرى
چهارمين نايب امام عصر صلوات الله عليه على بن محمد سمرى است كه در جاى
حسين بن روح قرار گرفت و وظايف سفارت را انجام داد ، او در سال 329 در نيمهء شعبان از
دنيا رفت و در بغداد دفن گرديد ، آن سال را سال تناثر النجوم گفته اند ، كه مرحوم ثقة
الاسلام كلينى وعلى بن بابويه قمى والد صدوق نيز در همان سال از دنيا رفتند .
و چون أجل على بن محمد نزديك شد ، در رابطه با تمام شدن سفارت و دوران غيبت
صغرى و اين كه ديگر از طرف آن حضرت ، نايبى بدين صورت نخواهد بود ، توقيعى از
ناحيهء مقدس براى وى صادر شد .
" به نام خداوند بخشنده مهربان "
" اى على بن محمد سمرى خداوند متعال اجر برادران تو را در مورد تو بيشتر
كند تو در مدت شش روز از دنيا خواهى رفت پس امور خود را سامان ده و
به كسى توصيه منما كه در جايگاه تو قرار گيرد غيبت تامه واقع گرديده است
پس ظهورى جز با اذن خداوند متعال رخ نخواهد داد و آن هم بعد از مدت
طولانى وقوت قلوب مردم و پر شدن روى زمين از جور و ظلم ، كسانى به
سراغ شيعيان ما خواهند آمد كه مدعى مشاهده گردد بدان هر آنكس كه قبل
از خروج سفيانى و قبل از صيحه مدعى چنين مشاهده گردد او كذاب و
معتزى مى باشد ولاحول ولاقوة الا بالله العلى العظيم " .
اين توقيع را شيخ در كتاب غيبت ص 243 ، مرحوم صدوق نيز آن را در باب 45 كمال
الدين باب ذكر التوقيعات نقل كرده است ، طبرسى نيز آن را در ج 2 ، ص 478 احتجاج
نقل مىكند ، مرحوم مجلسى در بحار : ج 51 ، ص 361 آن را از غيبت شيخ نقل فرموده ، به
كمال الدين و احتجاج نيز اشاره كرده است .
مرحوم شيخ الطايفه در ذيل اين توقيع از ابو محمد حسن بن احمد مكتب نقل كرده
است : ما اين توقيع را نوشته و از محضر على بن محمد خارج شديم ، روز ششم به منزل او
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1922
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص١٩٢٢